Voor de emancipatie...

27 augustus 2008

Het leven zit vol mooie keuzes. Lekker gewerkt en dan...

Ga ik naar de uitnodiging van de Tweede Kamerfractie, ga ik naar het huwelijksfeest, ga ik naar vergadering van de feministen.

Zodadelijk ga ik naar Slotervaart om met onze gewaardeerde A. Marcouch te spreken.

29 augustus 2008

De heidag van de PvdA Tweedekamerfractie was (in positieve zin) enerverend en indrukwekkend. Ik heb heel goed geluisterd en veel geleerd. De sfeer was prettig en ik was er niet weg te slaan en volgende week heb ik mijn eigen PvdAStaten heidag. Ik heb er zin in. Helaas valt deze heidag in de Ramadan.

Ja, de ramadan staat voor de deur. Daar geniet ik weer van maar het is met allerlei diners etc. wel aanpoten maar er worden wel veel Iftars georganiseerd. Zelfs bij de FNV organiseren ze grote Iftars, dit keer op Schiphol (Groeps).

25 augustus 2008

Nou heb ik, zoals ik al eerder op deze blog aangaf, intensief aan fietsen gedaan. Ik heb in de Alphen en Zuid Frankrijk jaren lang gefietst en in Nederland hield ik dat fietsen bij. Zo af en toe fiets ik nog steeds lekker intensief, als ik daar de tijd voor vind. Maar waar ik sinds maanden wel tijd voor vrij maak is hardlopen. Dat heb ik ook altijd wel gedaan, maar alleen 'zo af en toe'.

Het geeft heerlijk veel energie en dat hardlopen wissel ik af met fietsen. Ik kreeg laatst de uitnodiging of ik aan de Singelloop (met de PvdA) mee wilde doen. Dat wil ik wel maar de dag (datum) komt me niet uit :-( 

Socioloog Willem Schinkel

24 augustus 2008

Zo, wat geaard na mijn vakantie weer volop in de draaimolens, kijk ik nadat ik een uur getraind heb, naar Zomergasten (terwijl ik een opinieartikel voor een krant in elkaar aan het draaien ben.). Want alleen tv kijken kan en wil ik niet. Zonde van mijn tijd. Maar dan. Het programma vind ik inhoudelijk sterk en er zit weer een persoonlijkheid in de studio, nl. socioloog Willem Schinkel. Een eigenzinnige socioloog die zegt dat aan het begrip allochtonen een gevaarlijke lading zit die veel over onze eigen projecties zegt. Hij zegt, wat ik ook eerder op deze blog schreef!, dat het begrip allochtoon als onaangepast wordt gezien en als ondergeschikt wordt gezien aan het niet-allochtoon zijn. Dit impliceert dus dat het autochtoon zijn verheven is en dat het allochtoon zijn ondergeschikt is aan het autochtoon zijn, ook in dat wat we van de allochtoon vragen (scheve verhouding, hiërarchie!!). Verder defineert hij dat de samenleving, ook gemeten aan de hang naar Wilders- en Verdonkgroepen, ziek is.

Heel indrukwekkend.

Verder viel het mij op dat de socioloog, die heel lang tot ver achter in zijn twintigerjaren, hardkennig gepest is. Dat komt omdat hij zich niet wilde conformeren, en autonoom wilde blijven denken. Dat bracht hem tot zijn grote prestaties. Ik herken zijn 'anders willen zijn' wel. Laat ik het zo zeggen: ik herken zijn gevoel dat hij voelt dat hij alleen goede dingen kan doen als hij met een enige eigenzinnigheid de wereld betreedt. Heerlijk is dat. Hij wil niet een duplicaat van de rest zijn, hij heeft een hekel aan 'inteelt' in groepen.

22 augustus 2008

Seksisme bestaat toch niet meer? Dat dachten wij ook, tot deze zomer er opeens achterelkaar onaardig of denigrerend werd geschreven over vrouwelijke politici. Mariëtte Hamer was een lampenkap, Agnes Kant verbeten, Ella Vogelaar knettergek. De bijtertjes, loeders en babes van het Binnenhof zijn het erover eens: seksisme in de politiek bestaat.

Bron: Opzij

Ps. Ik geloof zeker dat seksisme óók in de politiek bestaat, maar niet alleen in de politiek. Seksisme bestaat overal waar vrouwen en mannen werken. Te denken valt bijvoorbeeld aan een een ambiteuze vrouw die actief is en in het bedrijfsleven werkt. Ik kan me dan voorstellen dat mannen zich afvragen of ze dat wel aankan? Toen ik me verkiesbaar stelde kreeg ik ook te horen: kun je het wel aan....heb je het niet te druk? Mannen stelde me die vraag (!) en aan hen werd die vraag niet gesteld.

Seksisme heeft niets met seksualiteit of erotiek te maken,

Seksisme is het vellen van een waardeoordeel op grond van iemands sekse. Dit kan leiden tot discriminatie waarbij mensen verschillend behandeld worden, bijvoorbeeld in taalgebruik, op grond van hun geslacht/sekse. Seksisme kan leiden tot vormen van onderdrukking. Het woord seksisme wordt ten onrechte vaak gebruikt in associatie met seks of erotiek.

Feestende mensen op straat na de besnijdingsrite. Verkeer werd stopgezet.

12 augustus 2008

Het lijkt alweer een jaar geleden dat ik mijn weblog bijgehouden heb. Ik zit in Afrika en de tijd vliegt om met een heerlijk indrukwekkend programma.

Op dit dit moment bevind ik me in Tunesië, waar ik al meer dan een week vertoef.

Ik zit in Afrika, het wereldcontinent waar ik 29 jaar geleden geboren ben. Naast Marokko bevindt zich Algerije, waar ik ook wel es kom en geografisch daarnaast bevindt zich Tunesië.

In Tunesië is het zeer mooi. Ik heb mijn vriendinnen beloofd dat ik niet al te vaak achter het internet kruip en niet al te veel werkstukken mee zal nemen. Dit lukt me. Dank parels.

Verkeer

Ik bekijk en snuif veel cultuur op. Ik neem dagelijks de auto die ik gehuurd heb. Formeel gelden hier de internationale verkeersregels. Maar informeel gelden er zeer andere regels. Er wordt zeer veel getoeterd. Toeteren betekent net zoveel als

'oppassen, ik vind je leuk, ik wil ritsen, trut oppassen, ga je mee uit, kijk uit etc'. Het betekent dus eigenlijk vrij veel en het is aan jou om in te vullen wat voor jou in die ene seconde van toepassing is. Een 2baanswegen worden plotseling 4 tot 5 baanswegen en op ieder ogenblik kan deze 5 baansweg zich omtoveren in een  1 baansweg. Allertheid is dus geboden. En ja hoor. Ik pas met gemak aan en een paar seconden later begin ik ook te toeteren en ga in de toeterende massa op.

Steden en kamelen
Ik heb al een paar steden bezocht en trek er veel op uit. 

De kamelentocht en de Ribat zijn indrukwekkend. In Ribat is een film gemaakt, jij mag raden welke wereldberoemde film dat was!

Met enige regelmaat geef ik de plaatselijke vrouwen, die veelal met tapijten weven hun geld verdienen, wat dinars uit solidariteit. Aan een tapijt wordt gemiddeld 2 maanden, 50uur per week, gewerkt. Als de mannen niet kijken, leg ik in een pakje zakdoekjes wat dinars weg. De mannen zijn ook hier erg dominat. Maar met mijn Arabisch tik ik ze verbaal zo weg. Maar ze blijven het moeilijk vinden om het van een vrouw te verliezen :-)

Allgerijns en maagdelijkheid

Sommige plaatselijke bewoners vragen zich af of ik Allgerijns ben. Dat levert leuke en inzichtgevende gesprekken op over hun beelden over de Europese vrouw en haar rechten etc. Soms denk ik dat ik antropologisch veldwerk aan het doen ben. Zo leuk is het! Verder heb ik, net als in Marokko, vele auto's voorbij zien komen met 'vlaggetjes' met bloed. Een openbare eerbevestiging van het goed gedrag van de ouders die de brave meid op hebben gevoed, wordt tijdens deze rit bevestigd, verzilverd en aan de wereld getoont. Heel indrukwekkend allemaal. Maar ook herkenbaar. Ik geniet en kom tijd tekort.

De komende dagen ga ik naar Kairouan. Het staat op de 4e (wereld) ranglijst van de Islamitische stad van heel de wereld. Verder zal ik ook nog andere steden bezoeken en veel lopen en rijden....en genieten. De komende dagen blijft het gemiddeld 38 graden. Mijn Arabische genen zijn al heel wat gewend. Ik geniet volop met een blauwe strakke heldere lucht boven me, de kamelen links 'naast' me en de aquamarijn geurende zee voor me.

21 augustus 2008

Ik bevind me weer op Nederlands grondgebied.

Ik heb de afgelopen weken zeer genoten en de tijd vloog om. Ik heb ook veel cultuur gesnoven en heb ook historische kennis opgedaan zoals de volgende historische kreet: 'Ceterum censeo Carthaginum esse delendam'.

Oftewel: 'Overigens ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden', de wereldberoemde zin waarmee senator Cato de Oudere vele van zijn redevoeringen afsloot.

Wat ook leuk is om te weten is dat de president van Tunesie in Carthago woont. Op een gegeven ogenblik zag ik veel politievertoon. Ik, maar ook de andere bestuurders moesten 'rustiger' gaan rijden. En op een gegeven ogenblik reed ik langs een hele lange witte muur versierd met wat bladgoud. Ik wist gelijk dat de president hier dus moest wonen. Zo veel tamtam. De binnenkant was uiteraard ontoegankelijk, maar als kijker kon je gerust een hele tijd naar de witte muren en het bladgoud staan staren.

22 augustus 2008

Port El Kantaoui is een mooi toeristisch plaatsje aan de oostkust van Tunesië, aan de Middellandse Zee. De plaats is een soort 'Sousse-Noord', en ligt dan ook vrijwel tegen Sousse aan, 10 tot 30 minuten rijden vanaf het centrum (afhankelijk van de drukte op de weg).

Port El Kantaoui heeft een haventje met veel horeca en souvenirshops. Het is één kilometers groot toeristisch gebied.

Mensen die vakantieluxe en een warm klimaat zoeken, kunnen in Tunesië in deze havenplaats goed terecht.

Familiemausoleum op de achtergrond

22 augustus 2008

De vorige en eerste president van Tunesië, Habib Bourguiba, is in 1903 geboren in Monastir. Zowel in Monastir als in Sousse en Tunis werden zeer veel standbeelden van Bourguiba opgesteld. De meeste hiervan zijn echter, na de regeringsovername in 1987, door de huidige president Ben Ali weggehaald. Habib Bourguiba zelf liet dit zeer weelderige familiemausoleum bouwen: via een brede laan kom je bij een groot bewerkt ijzeren hek dat de toegang vormt tot het voorhof. Links en rechts staan twee zeer hoge minaretten. In het centraal gelegen gebouw met een grote gouden koepel staat het graf van Bourguiba. De gebouwen ernaast met hun groene koepels zijn de begraafplaatsen van de ouders en van de eerste Franse vrouw van Bourguiba.

Aan de rand van het mausoleum bevindt zich de uitgestrekte begraafplaats van de stad Monastir, met eenvoudige rechthoekige graven en enkele witte torentjes van de maraboets. Op een hete dag, toen ik dit kerkhof opliep omdat de rust mij aantrok, viel het me op dat ongetrouwe (!) verliefde stelletjes elkaar op het kerkhof en tussen de struiken zagen. Dit eenvoudig kerkhof vormt een wel grote tegenstelling met het opvallend rijkelijk complex voor de overledenen van de Bourguiba familie!

vrouwen/handenschudden

22 augustus 2008

Clary Polak en Mohammed. Mohammed Faizel Ali Enait, wie kent hem niet? Toen ik aan de Wiardi Beckman Stichting Academy meedeed, won hij een Award voor zijn essay. Toen ik tijdens die Academy Leergang met Mohammed sprak, kreeg ik het gevoel dat hij mij als vrouw niet ontweek, ondanks dat hij mij geen hand gaf.

Het onderwerp van de NOVA uitzending was het wel/niet handenschudden.

Laat ik nu eerlijk zijn: ik ben opgevoed in een omgeving waar mannen vrouwen geen hand geven. Dus ik pak het niet persoonlijk op. Ik weet dat het 'erbij' hoort en dat mannen dat kunnen doen. Even los van het feit dat ik als feminist vind dat er voor mannen geen andere regels gelden dan voor vrouwen.

En als feminist heb ik geen enkele behoefte aan mannelijke bevestiging. Laat ik het zo zeggen: ik ben er niet afhankelijk van. Dit is het. Ik ben er niet afhankelijk van. Dus als Mohammed mij zou beledigen, dan zou ik hem zeggen wat ik vind en verder heb ik zijn goedkeuring noch afkeuring nodig. De rest van de kritiek druipt er als modder vanaf.

Maar wie gisteravond NOVA gemist heeft, zou toch asap naar 'gemiste uitzending' moeten kijken. Direct bij aanvang voelde ik al dat de boel zou 'escaleren'. Dat hoorde je aan de toon van Clary en het cummuleerde nadat hij het over het 'bevattingsvermogen' van Clary had. Er trad een sneeuwbaleffect op waardoor Clary het op een gegeven ogenblik heel persoonlijk nam. Ze had het zelfs over 'ik als vrouw voel me beledigd'. En Mohammed ging er verbaal op los dreunen en vergeleek haar met Wilders en toen liep het uit de hand. Clary werd boos en Mohammed was al in een eerder stadium beledigd doordat hij zich onbegrepen voelde.

Communicatie is een zeer ingewikkeld proces. En als je allebei een andere refentiekader hebt dan is dat proces nog ingewikkelder.

Annemarie Prins

23 augustus 2008

Heden heb ik effe, tussen de bedrijven door, naar de herhaling van zomergasten gekeken. Ik heb zeer genoten van de authenticiteit van Annemarie Prins. De wijze waarop zij zichzelf was. Dat is tegenwoordig zeldzaam maar ook hot. Overal, in de politiek en bij veel trainingen, wordt authenticiteit geroemd en gelabeld als exclusief en zeer gewild. Heden heb ik een staaltje authenticiteit gezien hoor. Ze heeft het lak aan mensen die haar 'raar' vinden. Doordat ze haar lijn volgde is ze gekomen waar ze nu staat. Ze vertelde ook dat ze een socialefobie had en daar sprak ze luchtig over en dat heeft ze overwonnen.

De mensen die zeuren (is een gefrustreerde enkeling hoor) over haar gehakkel en gestotter, hebben de lessen van authenticiteit en kracht niet begrepen.

Ik heb diep respect voor haar.

http://weblogs.vpro.nl/zomergasten/2008/08/17/zondag-17-augustus-annemarie-prins/#comments

beelden en beeldvorming

4 augustus 2008

Wat mij de laatste tijd is opgevallen, is dat men denkt dat je als allochtoon alleen voor allochtonen opkomt. Dit is voor veel allochtone werknemers en allochtone politici een belediging als je dat zegt, omdat zij er juist niets mee hebben.

En dan nog. Als je als allochtoon alleen voor allochtonen in wil zetten, het heeft niet mijn voorkeur, maar dan nog vind ik dat het niet aan mij is omdat af te keuren.

Ik kan niet voor anderen spreken maar wel voor mezelf. Een allochtone politicus kan er wel allochtoon uitzien, maar hoeft nog niet in voelen, denken en handelen traditioneel allochtoon te zijn! Hoor mij nou eens. Terwijl ik de ene laatst zin schreef voor deze zin denk ik.....alsof het allochtoon zijn iets minder is dan het autochtoon zijn!! Mensen, we hebben hier een nieuw inzicht te pakken, het autochtoon zijn is niet superieur aan het allochtoon zijn. Het is elkaars gelijke, in mijn optiek.

Soms vergissen mensen zich écht hard als ze denken dat iemand die geen hoofddoek op heeft of niet actief bidt een 'verwesterde' allochtoon is. Dit is heel bekrompen als men zulke denkbeelden heeft. Ik ken genoeg allochtonen (ook politici) die heel westers lijken, maar in hun ideeen ver van mijn denkbeelden staan.

En iemand kan in Allochtoniën geboren zijn, maar het hoeft niet perse te betekenen dat men dus dan ook maar alleen voor allochtonen opkomt en 'allochtoons' denkt. Dit is me wel tegen gevallen bij mensen. Als ik in mijn netwerken kijk dan zijn die zéér in balans. Misschien zit er eerder meer 'wit' in dan 'zwart'.

Maar ach, mensen zien uiteindelijk toch wat ze graag willen zien. Iemand zei es een paar maanden gelegen tegen mij toen het haar opviel dat ik met een zachte G spreek: 'Ja, ummmm. Ummm. Maar je ziet er allochtoon uit. Dus je bent allochtoon'. Ja, duuuuuh! Ik heb haar wel effe de oren gewassen. Dat is de buitenkant mevrouw. Meldde ik.

En zo hoor ik dat al mijn leven lang. Op het moment dat ik mijn mond open doe zegt men: 'Hu, ben jij Nederlandse....of ben jij...wat ben jij eigenlijk?' En als ik in Arabische kringen vertoef checkt men wel eens: 'Kom jij uit Spanje...of kom jij uit de Arabische Emiraten?" En soms hoor ik anderen Arabisch spreken en dingen zeggen die niet voor mijn oren bedoelt zijn. Wanneer ik grappenderwijs terug spreek dan schrikken ze zich een hoedje.....'ben jij Arabisch?' Ja, dat ben ik, mevrouw. 'Oh, zo zie je er niet uit'. 'Nee, dat klopt mevrouw, ik ben een authentieke persoonlijkheid die in geen enkel hokje te plaatsen is'.

Mijn moeder en mijn familie zeiden toen ik nog heel jong was tegen mij, dat ik heel Nederlands doe. 'Je bent vernederlandst, we kennen je niet meer terug' kreeg ik vaak te horen omdat ik altijd door 'Rotary ouders en kids' opgehaald werd en overal mee naar toe mocht. Terwijl wij gewoon uit een gastarbeidersmileu komen. Mijn vader zei altijd: 'ze komen jou met taxi's ophalen, met de vraag of je mag blijven spelen'. Dus ja, ik had meer Nederlandse vriendjes dan allochtone vriendjes. Ik ontweek die laatste groep in mijn puberteit ontzettend.

Ja, ik spreek Arabisch en Berbers en ken de gewoonten en de benaderingswijze en het geloof en de omgangsvormen....en ben Marokkaans opgevoed en wil graag bruggenslaan en samenwerken met alle kleuren van de regenboog en waardeer afwijkende mensen enorm maar dat is het. 

En dan nog krijg je op je 28ste te horen dat men in oude, vastgeroeste, pijnelijke beelden vast zit en dit op je projecteert. Een achteruitgang van onze vooruitgang!! Een bacteriele infectie in het emancipatieproces is dit. Maar ik was wel dankbaar dat zij dat zei. Er zijn er genoeg die het denken en er naar handelen, maar het niet delen.

Het grappige is dat men eigenlijk vindt dat je niet voor allochtonen op moet komen, maar tegelijkertijd als het de ander uitkomt benadert hij/zij je wel voor 'allochtone zaken'. Wat zijn de denkbeelden van sommige mensen toch bekrompen, net zo bekrompen als een prop kauwgum...waar je maar niet van afkomt als je er eenmaal mee in aanraking komt. Het blijft maar kleven. 

Als kind realiseerde ik me al dat aan allochtonen méér eisen worden gesteld. Omdat je je meer moet bewijzen dan een autochtoon van dezelfde leeftijdscategorie. Dus dat betekent altijd harder werken, want er zijn twee zeer verschillende partijen die je 'bekijken'. Het eigen oorspronkelijke nest en de ontvangende samenleving, die beide aantrekkelijke aanbiedingen hebben en tegelijkertijd rekbare en conflicterende waarden hebben. Soms ben ik het zat om eenzijdig te veel te geven, om eenzijdig te veel aan te passen. Want niemand ziet wat je moet inleveren/ opofferen en wat je moet geven. En dan nog de andere zeurende partij die....

Toen ik de provinciale politieke arena in kwam heb ik direct aangegeven dat ik in de politieke context géén integratiedossiers wil (terwijl ik uit mijn hoofd alle laatste beleidslijnen ken!), omdat je al gauw de kans loopt dat de allochtoon voor de allochtoon is en dit kan dan al gauw de indruk wekken dat je met jezelf bezig bent. Binnen andere arena's waarin niet de spelregels van het politieke spel sec. gelden bemoei ik me maar al te graag met integratie gerelateerde onderwerpen.

Dus beste lezers, ik ben Arabisch en zet me ook in voor de emancipatie van de allochtone vrouw, maar dat houdt niet in dat ik alleen voor allochtonen op kom. Net zoals je autochtonen niet kunt verwijten dat ze alleen voor autochtonen opkomen. Ik zet me in voor de emancipatie van de allochtone vrouw, omdat emancipatie een business case (BC) van ons allen zou moeten zijn. Het zou een BC moeten zijn omdat we inzien dat de zakelijke rechtvaardiging van emancipatie valide is (dus nodig is) en omdat emancipatie een oplossing zal aandragen die nuttig is voor de samenleving.

Op mijn werk bij de FNV hebben we al gezien dat emanipatie van de allochtonen een BC is en daarom heeft het Congres de FNV bestuurders opgedragen om werk te maken van diversiteitsbeleid. Er zijn prestatie afspraken gemaakt. De FNV Vrouwenbond heeft werk gemaakt van diversiteitsbeleid. Meer dan de helft van het personeelsbestand is gekleurd, maar dit vereist wel een stevige manager en/of directeur die die verschillende achtergronden goed kan stoomlijnen. Wij hebben die stevige directeur die dat heel goed kan (nee geen geslijm, dat is zó!).

En ik ben reuze gelukkig met mijn bestuurdersklasje voor getalenteerde allochtone vrouwen, dat ik zelf bedacht heb omdat ik de emancipatie verder wil brengen. En dat kan zo maar bij de FNV!

3 augustus 2008

Gisteren had ik visite (waar ik erg van genoten hebt). Mijn neefjes en nichtjes vertelde me dat ze op cruciale momenten, dus ook tijdens hun eindexamen, zich door mijn strijd en doorzettingsvermogen lieten inspireren. Dat vond ik natuurlijk wel heel erg vererend om te mogen horen.

Ik hoor vaker dat jongeren én vrouwen (mannen vinden het ook, maar zeggen het alleen anders) het inspirerend vinden dat ik namens hen de emancipatieprocessen binnen en buiten mijn cultuur mee in werking zet. Paul Scheffer zegt in zijn boek het 'land van aankomst', dat emancipatieprocessen mét weerstand gepaard gaan. Dat de ontvangende systemen zien dat ze aan kracht en aan macht inboeten, omdat ze hun ruimte met anderen moeten delen. Dat wil niet iedereen, dus men probeert de oorspronkelijke verhoudingen overeind te houden door tegenwicht te bieden. Scheffer zegt dan dat deze interactieve processen conflicten met zich mee brengt en dat het emancipatieproces voltooid is, als de ontvangen samenleving (= lees mensen en groepen) en binnenkomende mensen een plaats bemachtigd hebben. Die plaats zullen ze nooit zo maar krijgen, nee daar moet voor gevochten worden.

Ik herken me wel in de analyse van Paul Scheffer, ik zie deze processen ook om me heen. Ik voel me prettig gesteund door die vrouwen die zeggen dat ik namen hen de emancipatie inzet...en effe voor de beeldvorming...het zijn niet alleen allochtone en Marokkaanse vrouwen die dat zeggen....integendeel...ik hoor het vooral van hoog opgeleide Nederlandse vrouwen...die ook mijn inspiratiebron vormen.

Ik zal zodadelijk een stuk schrijven die, bovenstaande analyse, bij mij oproept.

4 augustus 2008

Tussen de oude stapels post trof ik nog een interessant artikel aan om te lezen. Mocht je interesse hebben in wat provincies doen, of staat te wachten... dan verwijs ik je naar het blad Provincies. Nummer 6, juni 2008. Onderwerp: Positie provincies staat vast.

Bestuursovereenkomst tussen provincies en rijk is naar provinciale staten onderweg.
Het is gemodelleerd naar het rapport van de cie Lodders-Elfferich: cultuur en het ruimtelijk-economisch domein worden de domeinen waarop de provincies zich zullen moeten concentreren. De jeugdzorg blijft buiten beschouwing, in afwachting van de evaluatie aan het einde van de kabinetsperiode.

En nog een leuk nieuwtje voor mensen die auto rijden: de opcenten op de motorrijtuigenbelasting (belasting op het autorijden) worden gefaseerd afgeschaft in de periode 2012 tot 2016. Er komt een nieuwe belasting om de financiele tegenvallers van de provincie op te vangen. Volgens de minister en staatsecr. moet de nieuwe provinciale belasting een bufferfunctie hebben, voor als de kas van de provincie leef dreigt te worden :-)

PvdA, partij van de mensen!

Aan: College van Gedeputeerde Staten

Betreft: vragen op grond van artikel 3.2 van het Reglement van Orde

Breda,  25 juli 2008

Geacht College,

Er heeft een uitbraak van de Q-koorts in onze provincie plaatsgevonden. De bacterie die Q-koorts veroorzaakt wordt overgedragen door het geboortevocht in de mest van hoefdieren.

Q-koorts is een zware griepvrirus. De meeste mensen die door de Q-koorts getroffen worden zijn gezonde en krachtige mensen die midden in het leven staan.

In Herpen zijn een kwart van de mensen met de betreffende bacterie besmet en in de omgeving van Herpen zijn nog 500 ander gevallen bekend.

Volgens huisarts Olde van Loohuis uit Herpen en Jos van de Sande van de GGD is het waarschijnlijk dat de geitenhouderijen de bron van besmetting vormen.

Het NOS Journaal en het Brabants Dagblad meldden dat er op 22 juli 2008 in Utrecht een landelijke conferentie over de Q-koorts plaats heeft plaatsgevonden waarbij vertegenwoordigers van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu, huis- en dierenartsen, de GGD, buitenlandse experts en de Gezondheidsraad aanwezig waren.

Wij stellen aan GS de volgende vragen:

1.      Heeft GS zich op de hoogte gesteld van de situatie met betrekking tot de Q-koorts in onze provincie?

2.      Hoe bedreigend acht GS het besmettingsgevaar voor de volksgezondheid in de provincie Noord Brabant? En welke rol ziet GS hierin voor zichzelf?

3.      Welke actie onderneemt of heeft GS reeds ondernomen, om de betrokken organisaties te ondersteunen, om verdere besmetting tegen te gaan?

4.      Was GS vertegenwoordigd bij de genoemde conferentie die op 22 juli plaats heeft gevonden? Zo, ja, wat was uw rol bij dit overleg? Zo nee, waarom heeft u niet deelgenomen aan dit overleg?

5.      Is GS, belicht tegen de achtergrond van de uitbraak van Q-koorts, in contact geweest met de betrokken instantie?  Zo nee, waarom niet?

Nora Kasrioui

PvdA Statenfractie

1 augustus 2008

De afgelopen dagen heb ik absoluut geen tijd gehad om een blog te schrijven terwijl ik er zo wel 10 had kunnen produceren.

Ik ben druk met mijn werk voor de FNV bezig geweest. Wat heb ik het leuk daar zeg. Mijn directeur moet mij bij wijze van spreken de deur uitzetten, want ik ben er niet weg te slaan. Als zij het niet doet, dan doet de bewaking het om 19.30 wel. Het allarmsysteem wordt om 20.00 ingeschakeld. Laatst dacht ik dat ik nog op tijd weg was, maar toen ik van de 7e verdieping naar beneden ging, ging er een levensgevaarlijke bel af....ja hoor. Ik had me ingesloten. De bewaking moest me eruit halen.

Van de week heb ik het bestuurderstraject voor de FNV opgezet. Ik ben er zo blij mee! We gaan een exclusief bestuurderstraject voor talentvolle allochtone vrouwen aan de top opzetten, met exclusieve trainers en exclusieve trainingsmodules. Iedere vrouw wordt aan een FNV bestuurder gekoppeld. Ook Agnes Jongeruis en haar collega Wilna Wind hebben me aangegeven dat ze vrouwen willen coachen. Ik ben daar blij mee. Zij vinden het heel belangrijk om meer vrouwen aan de top te krijgen.

Door het opzetten van een dergelijk traject realiseer ik een van mijn ideeën. Ja, mensen. Je leest het goed. Ik heb werk waar ik mijn ideeën zo maar kan realiseren! Dé ideale baan dus.

Verder ben ik ook erg bezig geweest met een paar andere nevenactiviteiten en de laatste dagen voor mijn vakantie wil ik ook de jaarlijkse schoonmaak en 'wegwerk zaken' nog even voor mijn rekening nemen. Niet dat het leuk is maar als het eenmaal gebeurt is dan hoef ik er voor een lange tijd niet meer naar om te kijken. Dat voelt dan heel goed en kan lekker met een 'leeg' postbak het nieuwe politiek jaar in :-)

Ook ben ik (in mijn hoofd) bezig met het schrijven van 2 artikelen. Zodra ik weer tijd heb ze op te zal ik ze de deur uitdoen. En de tussen de bedrijven door ben ik ook bezig geweest met het opstellen van een nieuwsbrief.....ja, ik ben écht gewoon nog aan het werk. Vakantie zit em in veel afspreken met de mensen die me in het leven zéér privé geliefd zijn: familie en vrienden!!

3 augustus 2008

Zo voor mijn trip zit ik tegen een strakke deadline aan te hikken van zaken die af moeten zijn. Daar heb ik de afgelopen weken, naast mijn werk aangewerkt. Ja, ik heb geen vakantie gehad....maar ik genoot en geniet wel van alle rust die ik had.

Heerlijk is dat.

Mochten er mensen zijn die vinden dat ze de nieuwsbrief wel gehad hadden moeten hebben maar niet hebben ontvangen.....mail me dan. Dan zal ik het je het je toezenden.

22 juni 2008

Onze logo's van achteren bekeken.

In ons formele shirt

22 juni 2008

Phoeeeee. Gisteren en van de week was ik wel druk hoor. Het is toch wat.

Naast een gewone werkweek, de Staten en het partijbestuurslidmaatschap heb ik ook nog es de energie om me met andere belangrijke maatschappelijke vraagstukken bezig te houden.

Ik heb jullie al eens eerder verteld (ben er ook over gemaild!) over de actie 'Maagdenvlied Mythe' ontkracht. Gisteren was ik bij Women Inc. uitgenodigd en daar hebben we onze actie nader toegelicht en handtekeningen verzameld.

We hebben een interv. aan NRC Handelsblad gegegeven en binnenkort ook aan andere bronnen. We hebben 40.000 handtekeningen nodig om dit item op de kameragenda te kunnen zetten.

Binnenkort meer.