Voor de emancipatie...

Ik was de hele ochtend thuis in alle rust aan het werk. Toen ik de tv aanzette werd mijn rust verstoord. Nét voor het gebeurde schakelde ik in. Op mijn tvscherm zag ik een ramp voltrekken. Verschrikkelijk, wat ik zag gebeuren!

Morgen zou ik namens de PvdA naar Roosendaal gaan waar ook mijn collega, partijvoorzitter Lilianne Ploumen in het kader van "Dag van de Arbeid" Roosendaal zou bezoeken. Dat gaat dus níet door. Alle PvdA vieringen m.b.t. "Dag van de Arbeid" worden gecanceld. Er gaat ook een brief naar alle voorzitters van PvdA afdelingen.

Op de website van de PvdA staat het volgende: "De PvdA heeft met ontzetting kennisgenomen van de dramatische gebeurtenissen in Apeldoorn. Mariëtte Hamer: 'De PvdA is geschokt en verbijsterd over de gebeurtenissen eerder vandaag in Apeldoorn. Onze gedachten zijn bij de nabestaanden van de vier overleden slachtoffers en bij de gewonden en hun familieleden.'

Tijdens de persconferentie is bekend gemaakt dat hier sprake was van een bewuste actie. De PvdA is van mening dat moet worden onderzocht hoe dit heeft kunnen gebeuren. Daarna moet worden bekeken hoe de veiligheid in het algemeen en die van de koninklijke familie in het bijzonder in het vervolg gewaarborgd kan worden".

Op zaterdag 16 mei is er een debat, dat op mijn voorstel als Trefpuntlid is voorgesteld. Het debat gaat over de "Integratie resolutie in de praktijk". Gemeenteraadsleden en wethouders doen als gastsprekers actief mee aan het debat. Ik vermoed dat het een goed debat wordt met mensen die weten waar ze over spreken, mensen die met beide benen in de modder van de samenleving staan. Meer informatie én wijze van aanmelding vindt men op http://www.zingeving.net/actueel.htm

...16 mei: Gedeelde toekomst...en nu de praktijk
Op zaterdag 16 mei van 13.30 tot 16.00 uur wordt in De Rode Hoed in Amsterdam een discussiebijeenkomst gehouden over de integratie-resolutie van de PvdA 'Verdeeld verleden, gedeelde toekomst'. Het betreft het inhoudelijke deel van de jaarvergadering van de vereniging Zingeving.net in samenwerking met Trefpunt PvdA en levensovertuiging. Iedereen die wil meedenken is van harte welkom.

Welke kansen biedt de resolutie voor een beter integratiebeleid in de komende jaren? Welke acties moeten worden ondernomen om de resolutie in de praktijk te brengen? Zal de financieel-economische crisis de PvdA-idealen op het gebied van arbeid, sociale zekerheid en wonen in gevaar brengen? Hoe kunnen probleemjongeren werkelijk worden geholpen? Hoe kan de participatie en emancipatie van allochtone vrouwen en mannen van onderop worden bevorderd?

Over deze vragen zal een panel met elkaar en met het publiek in discussie gaan. Nadere mededelingen over de deelnemers volgen. Opgave en inlichtingen: secretariaat@Zingeving.net, tel. 035 - 602 4951.

"Marokko is de grond onder mijn voeten, Nederland het dak boven mijn
hoofd.' Zo vatte een Marokkaanse migrantendochter de betekenis van de
migratie in haar leven samen. Eind jaren negentig hadden nog maar weinig
vrouwen van Marokkaanse afkomst een Nederlands hbo- of universitair
diploma op zak. Vijfentwintig van hen vertelden aan Marjo Buitelaar hun
levensverhaal. Tien jaar later deed tweederde van hen mee aan een
vervolginterview." Hoogleraar Marjo Buitenlaar schreef dit boek, alleen wie ongevoelig is zal niet geraakt worden door de verhalen van de vrouwen. Een indrukwekkend boek.

Hoe vonden deze 'pioniers' zonder rolmodellen hun weg in de Nederlandse
samenleving en wat hebben zij gedaan met het culturele en religieuze
erfgoed van hun ouders? Waar en bij wie voelen zij zich thuis en welke
persoonlijke ontwikkeling hebben ze de afgelopen tien jaar doorgemaakt?
Wat was de impact van 11 september en de moord op Theo van Gogh op hun
leven en hoe ervaren zij het Nederlandse debat over integratie en de islam?

De verhalen van deze migrantendochters gaan over verweven loyaliteiten.
Aan de hand van portretten en thematisch geordende verhalen schetst Buitelaar een beeld van de sociale stijging van de vrouwen, hun banden met Marokko en Nederland, en hun ervaringen als moslim en vrouw. De spanning tussen de wens om uit te vliegen en de aantrekkelijke maar soms ook benauwende kanten van 'nestgeur' loopt als een rode draad door het boek.

"Van huis uit Marokkaans. Over verweven loyaliteiten van hoogopgeleide migrantendochters"
Marjo Buitelaar. Uitgeverij Bulaaq, 348 blz.
ISBN 9789054601654

27 april 2009

Voor mijn studie bestuurskunde moet ik naast een tentamen, ook een essay schrijven voor Overheid & Informatiesamenleving. Als student moest je bij je docent éérst toestemming krijgen voor je stelling, wanneer hij vindt dat de stelling wetenschappelijk verantwoord is mag je er mee aan de slag. Welnu, mijn stelling is voorgelegd en goedgekeurd. Ik heb besloten (zonder mijn letterlijke stelling hier prijs te geven) dat ik het ga hebben over de kloof tussen de burger en de politiek.

Die kloof is, volgens het rapport, groot en zal de komende jaren alleen maar groter worden. Volgens het NWO onderzoeksprogramma Omstreden Democratie en het daaruit voortkomende rapport 'Diploma Democracy' van dr. M.A.P Bovens, is er een nieuwe onderklasse in wording. Burgers herkennen zich, zoals Bovens stelt, niet meer in gevestigde politieke partijen, omdat daar mensen in zitten die óf te hoog opgeleid zijn, óf te ver van de burger staan waardoor de laag opgeleide mensen, of de gewone mensen van de straat zeg maar, zich niet meer in de volksvertegenwoordiging herkent. Met de opkomst van partijen als die van Wilders voelen mensen zich meer door hem in hun gevoel aangesproken dan door politici die ze 'niet eens kunnen verstaan'. Bovens stelt dat politieke partijen maar over moeten gaan naar referenda, zodat de mensen (het volk) ze dwingen naar hen te luisteren...zoals het geval was bij het raadplegend referendum voor de EU (grondwet).

Als politica/bestuurder praat ik zo dat ik door mijn eigen moeder, die niet de kans gehad heeft te studeren, begrepen kan worden. Als ik zie dat mijn moeder ons gesprek onderbreekt om andere dingen te doen, dan weet ik dat ik moet afstemmen. Ik heb gelukkig (ook op deze blog) geen last van 'brabbeltaal', maar het is wel de kunst om te weten wanneer je door moet schakelen naar 'brabbeltaal' en wanneer niet.

In mijn essay zal ik laten zien óf ik me in de stelling van dr. M.A.P Bovens herken en wat mijn analyse/advies is. Dit soort vraagstukken liggen me uiteraard! Want de relatie met de mensen/burgers is mij té lief. Dus ik denk graag na over hoe het anders moet.

Aanbevelingswaardig artikel is dat van S&D van dr. M.A.P. Bovens.

Een gelukkige feminist die blij is dat ze niet kan broodbakken...

28 april 2009

Gisteravond had ik weer college. Het nieuwe blok is weer begonnen. Het blok "Staat, Democratie en Bureaucratie" ligt me inhoudelijk enorm.  We hebben inspirerende docenten waarvan er 1tje een behoorlijke grap maakte. Ik vermoed dat de één een socialist was en de ander een liberaal. Gezien hun denkbeelden, stijlen en analyses kon het niet anders.

Bij deze een anekdote die ik jullie niet graag wil onthouden.

De verschillende ordes (politieke, bestuurlijke, sociale en sacrale ordes) passeerden de revue.  Eén van de twee docenten legde zeer bevlogen, gedreven en op een inspirerende manier uit wat politiek, vanuit normatieve (=zo hoort het) invalshoek inhoud.  Terwijl de docent breed door de klas heen loopt en soms geheel intuïtief bij bepaalde studenten stil blijft staan, stopt hij bij mij. Kijkt mij indringend aan, pakt mijn tafel vast, en vervolgd zijn verhaal: "De politiek als sociale orde. Wij mensen zijn erg afhankelijk van elkaar. Ieder mens heeft zo zijn/haar eigen specialisatie". Ik ga helemaal mee in zijn verhaal, we hangen door zijn inspirerende toon en analyse aan zijn lippen. Ik knik daarom een paar keer. Hij gaat verder: "Als die orde uit elkaar valt dan kunnen we niets meer. We hebben elkaar nodig. Mensen hebben elkaar nodig. We weten bijvoorbeeld niet eens meer hoe we brood zouden moeten bakken als de specialisten weg vallen". Terwijl hij de woorden "brood bakken" laat vallen knik ik heftig nee waarop hij mij aankijkt en zegt: "Behalve jij dan. Jij kunt wel brood bakken".

De zaal ontploft in een hilarische lach. De docent zie ik om zich heen kijken en begrijpt dat de zaal en ik een stap verder zijn in de groepsdynamica en dat hij als nieuweling iets gemist heeft...niet wetend waarom zij erg lachen. Tegen een linkse feminist zeggen dat ze kan broodbakken is vloeken in de kerk! Dat doe je niet. Fout, fout, fout!

Mijn armen schieten om hoog en protesteer heftig: "Nee, niet seksistisch doen. Ik ben een feminist en doe dat soort dingen niet. Duw me niet in die rol! Ik wil niet brood bakken. Dat kan ik niet eens". De docent schiet in de lach terwijl hij met zijn armen begint te zwaaien alsog hij zijn oriëntatie kwijt is. De zaal ligt inmiddels onder de college banken, slap van het lachen. Ik kan het niet laten en doe er een schepje bovenop: "Ik voel me beledigd". Waarop de docent per direct zegt: "Mijn excuus, ohohoh. Hoe trek ik dit nog recht".

Ik heb een nieuwe denkorde gecreëerd, die van een feministische aan een faculteit waar de mannelijke invalshoek dreigt te overheersen...wel van hele aardige en gevoelige mannen, dat wel!

Al incasserend knik ik instemmend bij zijn excuus. De zaal applaudisseert. Hij loopt met zijn handen in het haar terug naar zijn beamer, en terwijl hij zijn sheet van de beamer afhaalt zegt hij: "Laten we dit allemaal vergeten a.u.b.". Waarop de zaal lachend mijn richting opkijk, en ik haal knipogend mijn duim op. We gaan verder met een andere orde...

Geinige foto: Jacko & Nora staan er gezellig op.

Afgelopen periode heb ik het vak staats/bestuursrecht gevolgd. Op 3 weken tijd moesten we een hele hap verwerken waar normaal gesproken 10 weken voor staat. Ik vond het vak inhoudelijk bijzonder interessant en het lag me wel. Ik had ook veel plezier tijdens de lessen met studenten, we hadden een hele leuke docent met gevoel voor humor. Hij kon ingewikkelde begrippen in normale mensentaal uitleggen. Dat gaf het vak een prikkelende dimensie ondanks dat het tentamen érg specialistisch en zéér gedetailleerd ingestoken was (= ook een kenmerk van het vak recht!) met een zéér strenge én hoge normeringsgrens (= niet een kenmerk van het vak recht!), heb ik als generalist tijdens de colleges toch het een en ander inhoudelijk aan kunnen scherpen. Het tentamen was een zware bevalling (vanwege het specialitisch karakter) maar gelukkig zonder ingescheurd te zijn :-)

Mijn vriendinnen vragen zich af wat nu zo leuk is aan een saai vak als recht...welnu: het vak raakt ons allen en het is als je het vak gehad hebt alles behalve saai.

Het vak dat nu voor de deur staat betreft module 8, Informatie en Kennissamenleving vanuit bestuurskundig invalshoek, is weer een hele hap. Over precies 3 weken vindt het tentamen plaats en leveren we ook een essay in. Ik heb nog 3 vakken te gaan en daarna heb ik het weer lekker.

27 april 2009

Heleen Mees heeft verteld over haar ervaringen mbt lobbyen en tips gegeven. De club vrouwen hing aan haar lip.
Op de achtergrond zien we Mekka, succesvolle bestuurskundige in het land van herkomst.

Tweede Kamerlid Lea Bouwmeester trad als fotograaf op...dat was lachen!

27 april 2009

Op 23 april gaf ik als projectleider van de FNV Vrouwenbond een netwerkmeeting voor vrouwen 'op weg naar de top' over onderhandelen en lobbyen. Geslaagde vrouwen zoals Anja van Gorsel (oprichter Public Spirit & BMC directeur), oud-gedeputeerde Laura Bouwmeester, geslaagde econome en feminist Heleen Mees, en EU kandidaat Judith Merkies hielden voor een grote groep vrouwen in de Tweedekamer een vlammende inleiding over hun ervaringen op weg naar de top.

Onderstaand een impressie van de geslaagde meeting! Met dank aan de gastsprekers en aan Chantal Gillard.

op de bank lekker knusig...

27 april 2009

In de wandelgangen van de Tweede Kamer werden we even op de foto genomen. Dat vond Tweede Kamerlid Chantal (links) en PvdA EU kandidaat Judiths Merkies (midden) en ik uiteraard geen probleem.

Alle blikken gericht op Laura Bouwmeester

27 april 2009

...oud-gedeputeerde Laura Bouwmeester. Laura is 13 jaar lang succesvol geweest als gedeputeerde in Noord-Holland. Laura zette haar parktijkervaringen voor deze groep vrouwen in. Ook deze vrouwen hingen aan de lippen van Laura!

27 april 2009

Anja van Gorsel, oprichter Public Spirit en BMC directeur, sprak de aanwezige vrouwen toe en trad in een rollenspel op als directeur. Leuke praktijken waren dat. Anja en Marlanda, dank!

24 april 2009

Mensen vroegen me óf ik de statenzaal (Brabant) op tv had gezien...nee ik was de hele dag voor de FNV bezig in Den-Haag. Toen ik om 23.30 binnenviel, werd ik al telefonisch op de hoogte gesteld van de stand van zaken. Ik ken uiteraard alle mensen van de Brabantse Provinciale staten en zag ook mijn oude zetel. Men vroeg me wat ik gestemd zou hebben. Laat ik er het volgende over zeggen: PS gaf vandaag advies aan GS over de verkoop van Essent. In mei valt de beslissing van GS. Onze gedeputeerde Annemarie Moons is de dossierhouder Essent. Zoals ik eerder op deze blog geschreven heb, verlaat Moons op 1 juli de Provinciale Staten omdat zij Dijkgraaf wordt elders in het land.

PS adviseerde /stemde heden met 28 tegen en 26 voor. De PvdA statenfractie leden (voormalige collega's) stemden verschillend (zoals het NOS Journaal / NOVA ook al kopte). Uit de openbare bronnen blijkt dat: John Arks, Paul Boel, mijn opvolger ( Rob Wagemakers) en Piet Verrijt voor het GS voorstel hebben gestemd. Tegen stemden: Annegien Wijnands, Ehsanne Gounou, Ingrid van Breda, en Johan Stalknecht.

Bij dit soort politiek gevoelige zaken wordt er altijd hoofdelijk gestemd. Als ik nog in PS gezeten had dan had ik 1 ding gedaan en dat was: tegen stemmen! Ik stem tegen een viezerik. Verder is het zo dat de sociaal democratie de 1ste levensbehoefte via de publieke sector garandeert. Als we elctriciteit in deze fase de markt op zetten, wat zetten we daarna nog meer op de markt? Water? Verder is investeren in de Duitse RWE geen duurzame investering, maar een vieze. En de nog maar te zwijgen over dubieuze taakverdeling. Bij rampen is het zo dat Brabant de juridische verantwoordelijkheden blijft houden terwijl de aandelen verkocht zijn. 

Zoals we op de landelijke PvdA site kunnen lezen heeft de partijvoorzitter van de PvdA de volgende indringende oproep gedaan: nu niet in te stemmen met voorgenomen verkoop aan het Duitse RWE.

'Vanmiddag stemmen de leden van de Provinciale Staten in Brabant over de verkoop van Essent. Ik doe hierbij –voor de laatste maal- een zwaarwegend beroep op onze volksvertegenwoordigers om nu niet in te stemmen met voorgenomen verkoop aan het Duitse RWE.

Dat doe ik uit persoonlijke overtuiging. Maar vooral ook namens ons landelijk Congres dat op zondag 15 maart met overweldigende meerderheid de moties van de Jonge Socialisten en de afdeling Vught over dit onderwerp aannam.

De strekking van de moties is duidelijk. De PvdA is niet tegen de verkoop van de aandelen in het algemeen. De schaal van het huidige Essent is te klein om te overleven op de internationale energiemarkt. Reden om te zoeken naar een strategische partner op de energiemarkt. Een partner die onze ambities van duurzaamheid deelt wel te verstaan. En daar slaat de Provincie Brabant de plank volledig mis.

Brabant dreigt te kiezen voor de verkeerde partner. Een viezerik waar je in de rode familie niet mee thuis durft te komen. Want de doelstelling van de Partij van de Arbeid om in 2020 het aandeel duurzame energie te verhogen tot twintig procent is voor de Duitse kolenboer veel te ambitieus. RWE streeft naar slechts tien procent duurzame energie in 2030!

De ambities van de Duitse kolenboer zijn niet de enige reden om tegen de keuze voor RWE te zijn. Maria van der Hoeven, dezelfde minister die de splitsingswet door de Kamer joeg riep de Brabantse vertegenwoordigers en bestuurders gisteren op om pas op de plaats te maken. Het splitsingsplan is nog niet goedgekeurd en de positie van de kerncentrale Borssele is niet afdoende geregeld."

Meer info www.pvda.nl

24 april 2009

Op donderdag 14 mei wordt de Ravelijnlezing georganiseerd door Ravelijn Advocaten met ondersteuning van de Stichting Facilitair Bedrijf. Het is de bedoeling dat deze lezing een jaarlijkse traditie wordt, waarbij thema's worden aangesneden die te maken hebben met actuele ontwikkelingen op het raakvlak van en tussen de overheid, het onderwijs en de ondernemers. De locatie is uniek,'t Ravelijn. Rond 1330 begon Bergen op Zoom met de aanleg.

Programma

16.15 - 16.45 uur:
Ontvangst

16.45 - 17.00 uur:

Welkomstwoord door Han Polman, burgemeester Bergen op Zoom

17.00 - 17.10 uur:

Introductie thema Inspirerend, Geïnspireerd leiderschap‚

door Guust Verpaalen, (meer dan 20 jaar ervaring in diverse

leidinggevende posities bij Philip Morris International. In

2007 heeft hij zich zelfstandig gevestigd als consultant onder

de naam Phidelity. Samen met Daniel Ofman schreef hij het

boek 'HET is niet te geloven' over creatief leiderschap)

17.10 - 18.00 uur:

Gastsprekers Guust Verpaalen en Jan Pelle (directeur Brabantse

OntwikkelingsMaatschappij) over het thema Inspirerend,

Geïnspireerd Leiderschap.

18.00 - 18.15 uur:

Afsluiting en dankwoord door gastheer Paul Klaver,

Ravelijn Advocaten

Vanaf 18.15 uur

Informeel samenzijn met drankje en hapje

Michael Yap, Ravelijn Advocaten, m.yap@ravelijnadvocaten.nl

0164-252621. Meer informatie ook via de website: www.ravelijnadvocaten.nl 

23 april 2009

Het vak Overheid & Informatiesamenleving heb ik afgesloten. Gisteravond had ik tentamen op de Erasmus Universiteit te Rotterdam, op 3 weken tijd moesten we zo'n 500 pag. uit Engelse studieboeken doorwerken inclusief een aanwezigheidsverplichting.  Welnu: ik heb het gehaald. Hoe ik dat weet? Nou ja, je weet het óf je weet het niet he. Maar goed: ik stap na 2 uur blokken de metro in,

al bellend natuurlijk, en het had niet veel gescheeld of de metro was mét mijn hak (en mij achterlatend met een zool) vertrokken. Dat was juist weer een inzicht dat zelfs de metro door mannelijke inzichten en handen doordrenkt is. Mijn schoenen kreeg ik gelukkig nog wel terug.

Verder is het ook zo dat ik eind juni voor het vak Europees Bestuur naar Limerick ga. As maandag begint mijn 10de vak: Staat, Democratie en Bureaucratie, zonder uitzondering óók in het Engels. Ik spreek niet alleen vloeiend Arabisch, Berbers, Nederlands...maar zelfs het Engels wordt op hoog niveau aangescherpt. Maar goed: eind mei weer een gezellig tentamen. Ik heb het wel érg naar mijn zin hoor op de EUR. Op mijn initiatief komt er ook een informeel samenzijn met studenten en docenten. Alweer een feest! 

      

22 april 2009

Vandaag heb ik alweer een tentamen: De publieke sector & informatie samenleving. Zoals gezegd heb ik om de 3 weken wel weer een tentamen, waar regulier gesproken 10 weken voor staat. Maar gelukkig gaat het tot nu toe prima en loopt alles gesmeerd op rolletjes! Soms een ontspanning tussendoor is ook belangrijk...

Van het weekend werd ik, tussen het blokken door, door mijn vrienden de Amsterdamse Pathé Tuschinki in gesleurd. Een nieuwe meidenfilm is uit: he’s just not that into you. Nou, ik vond de avond zwaar gezellig...maar de film vond ik 3 x0. 
We hebben de Amsterdamse straten onveilig gemaakt :-) De film vond ik als feminist écht zwaar onder de verwachtingen. Veel te veel gericht op rollen bevestiging (in het nadeel van de vrouw), nou mij niet gezien. Zwaar uitgetekend en heeft weinig link met de realiteit. Maar gezellig met de vrienden was het zeker: ja, ja, we doen het wel weer over!
  

20 april 2009

Misschien zo'n 1000 uitnodigingen heb ik de afgelopen jaren geweigerd toen mensen mij lid wilden maken van Linkedin. Maar sinds vorige week ben ik gezwicht. Mijn werk en de vele netwerken waar ik lid van ben zorgde ervoor dat ik er wel lid van moest worden. Ik hield het heel bewust af omdat ik anders wéér een digitaal netwerk te onderhouden heb, alsof mijn inboxen niet genoeg huiswerk van me vragen. Al die dagelijkse vele mails... 

Nou, je weet het nu he. Ik zit op linkedin (dank je wel Fatma en Jennifer dat jullie mij hebben weten te dwingen met zakelijke argumenten :-) enne buitenwereld ik zal zeker níet iedere uitnodiging accepteren hoor.

Ik zal es het internet af gaan struinen en bekijken wat voor leuks ik tegen ga komen...

22 april 2009

Annemarie Cottaar, Nadia Bouras en Fatiha Laouikili

Al bijna een halve eeuw maken Marokkanen deel uit van de Nederlandse samenleving. Toch lijken ze er nog altijd niet helemaal bij te horen. Hoe komt dat? De geschiedenis van de Marokkanen van het eerste uur biedt mogelijk uitkomst. Wie waren de jongemannen die hun geboorteland verlieten en vaak na vele omzwervingen in Nederland terechtkwamen?

Waarom vertrokken ze en hoe is het hen sindsdien vergaan?
In Naar Nederland vertellen de mannen van toen openhartig over hun eerste tijd in Nederland. Net als zoveel ouderen kijken zij met weemoed terug op die vroegste jaren, tussen grofweg 1960 en 1975.

Naar Nederland biedt een reconstructie van de komst, de vestiging en de geleidelijke inburgering van Marokkaanse gastarbeiders. Niet alleen in verhalen maar ook aan de hand van tientallen foto's uit privé-albums. Zo ontstaat een even intiem als genuanceerd beeld van de eerste generatie Marokkanen in Nederland.

Op 10 mei zal ook Nadia Bouras bij de boekpresentatie zijn. Wees erbij. Meer informatie vind je op http://www.nobelprijsvoordeliteratuur.nl/meulenhoff/result-auteur.asp?Auteur=Annemarie%20Cottaar,%20Nadia%20Bouras%20en%20Fatiha%20Laouikili

21 april 2009

Rustig maar. Ik heb geen zonnesteek opgelopen. Nee, niet ik. Niet schrikken dus. Ik weet niet eens óf ik wel ooit wil trouwen en dan zeker geen vent uit Marokko!

Al die onzin die we ons als vrije mensen aan proberen te praten. Mensen leggen zich zelf en anderen maar al te graag door middel van allerlei instituties (in stellen) vast. Dat is ook overzichtelijk he. Controleerbaar. Vrouw krijgt automatisch achternaam van man aan (onderzoek heeft reeds aangetoond dat dit van de vrouw geen slimme zet is!). Kids krijgen automatisch naam van man mee. Vrouw gaat in eens minder werken. Je spreekt af dat je gaat trouwen, de wet stelt daar dan ook bepaalde voorwaarden aan vast (instituties). Dan hebben we geregeld hoe we voortaan binnen een huwelijk met elkaar omgaan. Dat is wel zo overzichtelijk. We beloven elkaar trouw, je leven lang. Dan hoef je hier geen extra energie meer aan te besteden. Vraag me af of je monogamie op deze manier af kunt dwingen, de scheidingen zijn nog nooit zo explosief geweest als de laatste jaren. Men zegt dat de éérste 7 jaar wel gaan maar daarna ...en onderzoek heeft recentelijk nog aangetoond dat de meeste mensen ook nog vreemdgaan. Maar we waren toch getrouwd, we hadden de betrekkingen toch zekerheidshalve 'ingesteld'?

Hoor ik laatst een Marokkaanse man, gepromoveerd en 35 jaar oud, zeggen dat hij nu wel toe is aan een serieuze relatie en nu zijn jaarlijkse Marokko reis weer voor de deur staat wilde hij ook trouwen. Als het het ene meisje niet is dan het andere. Maar deze zomer gaat hij trouwen, dat wist hij 100% zeker.  

Vervolgens stuurde hij zijn moeder op pad naar een paar potentiële schoonouders en diens dochters die hij via via optioneel had vast laten leggen. Toen ik vroeg of zij al eerder met elkaar hadden gesproken werd mij door zijn moeder gemeld:
"Nee, eerst - ja, ik wil-  horen en dan pas praten".  Een broednest voor conflicten dus. Mensen, ik sta nergens meer van te kijken! Genoeg moslimmannen die er altijd op los mogen *&%^8* en wij moslim vrouwen moeten de eer van de familie tussen onze benen dragen totdat wij door een man verlost worden en die eer op zijn signaal neer kunnen neerleggen. Ongelijkwaardiger dan dit kan niet. Verlos ons! 

Maar goed. En trouwen zou hij, hij is bekeerd, heeft zijn wilde haren verloren, vree vroeger met alles wat los en vast zat maar nu...nu is dat volledig anders. Als hij voor deze zomer geen vrouw uit Nederland zou vinden, dan...dan...dan...dan zou hij er 1 uit Marokko halen!! Die 6.000 euries aan Inburgerings verplichtingen had hij er graag voor over. Maar trouwen moest en zou hij.

20 april 2009

Krijg ik van mensen de vraag of ik als vrouw niet veel doe...mensen met sekstische neigingen. Want ik ken genoeg mannen die 15 nevenfuncties hebben, maar daar hoor ik niets over!

Nee, ik doe niet veel want wanneer je werk je hobby en je missie is dan krijg je inspiratie van de dingen die je doet. Mijn werk: onrecht aan de orde stellen, de emancipatie van allochtone vrouwen op weg helpen, artikelen schrijven, boek schrijven, én studeren is geen werk. Nee, dat is een missie. Wat ik wel mis is actie voeren. Ik zou graag actie willen gaan voeren...misstanden aan de orde stellen. Gezonde reuring in de tent voor de goede zaak...

Dat zijn zaken die me érg aan het hart gaan. Door deze acties draag ik een steentje bij aan de samenleving. In mijn werkzaamheden vindt ik passie. Iemand zei wel eens: "Wat is de rode draad? Waar krijg je energie van? Daar ligt de sleutel voor het vinden van een passie".    

Mensen die me kennen weten dat ik nog laat mails zit te schrijven voor mijn missie. Bezig zijn met mijn missie: als het kon zou ik dat 24 per dag willen doen. Het is dat slapen er bij moet. Mijn FNV directeur zei me wel eens, om uitdrukking te geven aan mijn passie: "Je bent goud waard voor een organisatie".

20 april 2009

Mijn studiejaar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam is bijna om en het is me opgevallen dat er geen enkele vrouw aan het parttime programma bestuurskunde les geeft. Tot nu toe heb ik alleen maar mannen langs zien komen. Hoe zou dat toch komen? 52% van de studenten aan de universiteiten zijn vrouw, maar op de werkvloer zie ik er niets van terug. Dit kan niet. Het is dat ik prioriteiten moet stellen, anders had ik me verkiesbaar gesteld voor de universiteitsraad en dit onderwerp aanhangig gemaakt. 

Na mijn tentamen zal ik in mijn pen klimmen en de leidinggevende mensen van de bestuurskunde opleiding deze constatering melden en tegelijkertijd aanbevelingen doen. Verder valt het me ook op dat er geen enkele allochtoon les geeft en over een allochtone vrouw maar te zwijgen... 

 

17 april 2009

Ik heb jullie wat uit te leggen. Ga er goed voor zitten. Ik heb in de media (Opzij columns en in een interview.) wel eens gezegd dat de samenleving op mannen gericht is. Oh, oh, oh wat heb ik daar menig mannenpik zeer mee gedaan. Dus zijn er een paar mannen (ambtenaren!) in actie gekomen en hebben mij onderstaande column toegezonden.

Ik kan het wel waarderen hoor en geniet er enorm van dat ze speciaal voor mij zo veel werk verzet hebben. Deze actie doet me denken aan de volgende anekdote: vraagt een meisje aan haar moeder waarom de jongetjes in de zandbak haar plagen waarop haar moeder zegt: "Ze vinden je leuk." Saillant detail: de column ging gepaard met een uitnodiging voor een etentje met de haan van het gezelschap...mannen zijn échte jagers! 

De maatschappij is gericht op vrouwen, van reclame tot werk

Het gemiddelde reclame blok op TV over maandverband en blije wassende vrouwen is de gemiddelde man wel zat. Zoals te zien in de gemiddelde winkelstraat zijn vrouwen in de advertizing business, big business. Luchtjes, huishoudelijke artikelen, kleding en schoenen, alles gericht op de doelgroep Vrouwen. Volgens mij heeft de gemiddelde vrouw geen probleem om deze rol op zich te nemen, blijkend uit het percentage mannen dat zich inschrijft bij een van de vele shopaholic afkickklinieken is de US. Als een man gaat winkelen weet hij wat hij van te voren wat hij gaat kopen en zal daar in verhouding minder vaak van afwijken, een rationele afweging. Hier zijn immers winkellijstjes voor uitgevonden, het idee daarachter is dat je van te voren bedenkt wat je nodig hebt. Vrouwen kunnen eindeloos ronddwalen en met vele extra spullen thuiskomen die niet op het lijstje stonden, Serendipity. (bron femarkt.nl). De afweging wordt dan door emoties beïnvloed. Leuk al die emoties, maar daar draaien grote bedrijven nu eenmaal niet op. Vrouwen zijn mede hierdoor in Topfuncties ondanks positieve discriminatie ( Min. ter Horst) dan ook ondervertegenwoordigd.

Ik dacht dat feminisme gestoeld was op het gelijkheidsbeginsel?? De gedachte van Rolomkering komt hier dan om de hoek kijken, maar gezien de pols hierover gehouden slaat deze door. Door dit emotioneel gebaseerde gedrag komen vrouwen steeds vaker in financiële problemen, dit Blijkt uit een stijgende lijn aan BKR registraties van vrouwen. Geen paniek, de oplossing hiervoor wordt geschetst door de Britse psychologe Karen Pine,  www.Sheconomics.com. Vrouwen moeten zich qua koopgedrag mannelijker gaan gedragen en rationelere afwegingen maken om zaken aan te schaffen. Ondanks dit gedrag hebben vrouwen hebben echter een meestal doorslaggevende stem in "belangrijke"aankopen, wat dat betreft blijft alleen de aanschaf van de auto meestal buiten schot. "Nee schat, in dit huis zal ik niet gelukkig worden, maar jij kan vast wel even de keuken iets verplaatsen en de badkamer opnieuw tegelen".

Zolang vrouwen zwaar ondervertegenwoordigd zijn in de bouwsector ( +/- 1 %) pleit ik ervoor dat ze ook geen zeggenschapschap hebben in bouwgerelateerde zaken. "Nee dat stopcontact kan niet daar, en die gordijnrail ga ik daar niet ophangen" Mannen werken naar verhouding vaker in vrouwenberoepen, dan vrouwen in mannenberoepen, - In de toptien van echte mannenberoepen was minder dan één procent van de werkenden vrouw. Terwijl in vrouwenberoepen als bijvoorbeeld bejaarden- en ziekenverzorgenden toch al zes procent een man is. Dit blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Kortom, mannen passen zich blijkbaar qua 'rolverdeling" beter aan dat vrouwen. Dat de vrouw de ontvangende partij is qua sex is helaas technisch bepaald. Maar als we dit werk relateren en terechtkomen bij het oudste beroep ter wereld hebben de vrouwen het toch een stuk makkelijker. Inderdaad daar hoeven ze alleen op hun rug te liggen en te ontvangen. De man moet in verhouding een stuk langer werken om deze gunst te bekostigen. Eigenlijk kan ik geen voorbeeld bedenken waarbij het technische voordeel van mannen zo efficiënt benut kan worden.

Afzender: een haan 

17 april 2009

Mannen vinden het érg opwindend (zonder dat ze er bewust van zijn) om vrouwen op hakken te zien lopen. Mannen vinden het erg sexy. Het triggert hun mannelijkheid en hun 'red haar' instinct kan ingezet worden.
 
Vrouwen op hoge hakken staan wankel en ogen dus kwetsbaar. Uiteraard ben ik het als feminist niet met deze stelling eens omdat op hakken lopen heel stevig kan zijn.

Kwetsbare vrouwtjes, ja, die vinden veel mannen nu eenmaal zeer aantrekkelijk. Een strategisch ingestelde vrouw zou dit goed in kunnen zetten om met dit oer gevoel te spelen en de man te pleasen wanneer het haar uitkomt.

Dus mannen (het schijnt dat veel mannen mijn website bezoeken!!) let de volgende keer op vrouwen die hakken dragen en op vrouwen die geen hakken dragen en ga bij jezelf na of het iets bij je oproept...

17 april 2009

Heden heb ik mijn Opzij column voor de volgende maand weer ingeleverd. Ik geniet er iedere keer enorm van als ik de column heb ingeleverd. Het onderwerp van deze column is belangrijk om de strijd van moslima's beter te kunnen begrijpen. Lezen dus. Maar first things first: want wat je éérst moet lezen is de column die
op 20-04-09 uitkomt met het onderwerp "Dilemma van de eendebek". Allen de Opzij kopen én lezen dus.

Met nogmaals dank aan de mensen die me over de Opzij complimenteren. Ik organiseer zo een club scherpe denkers die me van feedback en complimenten voorzien.

   

16 april 2009

Belangrijk wetenschappelijk onderzoek: de koeientheorie. In de wei staat een groep koeien bij elkaar te grazen. Zet er een nieuwe koe bij, en wat gaat die doen? Die gaat bij de anderen staan. 'Daar zal het gras wel het lekkerste zijn', denkt de nieuwe koe, 'want daar staat iedereen'. De werkelijkheid is weerbarstig: alle koeien staan midden in de stront, terwijl er om hen heen nog gras genoeg is.

De meeste ondernemers gedragen zich helaas vaak als koeien: ze kijken wat de concurrenten doen, en gaan in precies hetzelfde stukje gras staan. Voorbeelden? Heeft u enig idee wat het verschil is tussen The Phone House, BelCompany en GSMplaza? Allemaal schreeuwerige telefoonaanbieders die elkaar het leven zuur maken. Of de uitzendbranche. Kent u drie verschillen tussen Dactylo, Randstad en Tempo-Team? Ik zou het met de beste wil van de wereld niet weten. En zou u weten waarom u uw boekhouding beter kunt uitbesteden bij de accountants van Ernst & Young, Deloitte of toch die van PricewaterhouseCoopers?

Allemaal typische voorbeelden van bedrijven die werken als koeien. Ze houden elkaar strak in de gaten, gunnen elkaar geen vierkante millimeter en werken zich in de stront om het hoofd boven water te houden. En bovenal functioneren ze allemaal op precies dezelfde manier met exact dezelfde middelen.

Ook op andere terreinen kom je de koeientheorie tegen: op congressen loopt iedereen in pak en krijg je op het eind een USB-stick als relatiegeschenk. Lieten Raden van Bestuur zich 10 jaar terug allemaal fotograferen in poenerige boardrooms, tegenwoordig zie je overal fris kijkende bestuurders in de buitenlucht. En ook in uw gemeente draaide het 5 jaar terug om 'klanttevredenheid', en zijn ze nu allemaal druk bezig met hun 'cultuuromslag resultaatgerichtheid'.

Het gevolg? Geen creativiteit, geen innovatie, en al helemaal geen groei. Maar wel veel gezeur bij al die organisaties over klanten die niet trouw zijn, medewerkers zonder passie en betrokkenheid en 'de markt die niet meewerkt'.

Terwijl het wel degelijk anders kan. Denk aan een ondernemer als Marc Schröder, die met zijn onbemande tankstations Tango het imperium van Shell en Esso wist binnen te dringen. Of wat dacht u van LaPlace? Het V&D-restaurant dat juist niet koos voor goedkoop en voorverpakt, maar vers en duur. En niet zonder succes: LaPlace is zeer rendabel en winstgevend, terwijl het warenhuis V&D maar blijft doormodderen...

Fietsenfabrikant Azor heeft dit ook ontdekt. In plaats van in te zetten op groei en massa-productie, kozen ze voor ambachtelijk werken en kwaliteit. Er werken 30 man personeel, waarvan slechts 2 mensen zich niet bezig houden met fietsenmaken: de accountant en de directeur. Ze adverteren nooit en hebben een simpele website. Hun vakmanschap en liefde voor de fiets maken het verschil.

En daarom een advies voor alle crisismanagers. Gooi die marktanalyses snel weg en spoed u naar de wei. Ga op zoek naar het gras waar uw bedrijf nog nooit heeft gestaan en eet smakelijk!

Bron: Deze column is van Richard Engelfriet.
Ook op zoek naar een vers stukje gras? Mail de auteur via info@richardengelfriet.nl 

14 april 2009
 
Als lid van verschillende FNV bonden bereikte mij een paar FNV brieven met verschillende stemcode's. Omdat mensen die ik ken (naasten) ook lid van een bond zijn maar zij niet weten hoe ze moeten stemmen zit ik er naast om het uit te leggen (net als bij verkiezingen) hoe het moet. De FNV heeft het goed geregeld hoor. De leden hebben stemrecht bij échte rigoureuze beleidswijzigingen.  Dat is bij de PvdA, met haar bijzonder congres, ook het geval geweest.

De FNV schrijft:
"Ik ben Agnes Jongerius, voorzitter van de FNV.
De federatieraad, het parlement van de FNV, is positief over de afspraken. Nu u nog.
We leggen de afspraken als één geheel aan u voor.
Laat uw stem horen in dit referendum: uw mening is goud waard!

Alleen FNV-leden kunnen stemmen. En alleen met uw persoonlijke, unieke code.  Deze staat op de brief over het referendum die u thuis heeft ontvangen. Ter controle vragen wij daarbij uw huisnummer."
www.fnv.nl/referendum

Nog even...
Over het stemmen bij politieke verkiezingen wil ik nog wel wat zeggen. Ik mag met mijn eigen stembiljet in totaal 3 stembiljetten (expliciet gemachtigd door 2 anderen) meenemen. Daarna neem ik een halve dag vrij, anders gaan de allochtone mensen die ik ken, niet stemmen, die ieder weer een paar -gemachtigde- biljetten hebben, de stemhokken langs waar ze ingeschreven staan. Op 4 juni (EU) heb ik al vrij geblokt om samen met anderen de stemhokken af te gaan. Zo gaat dat...voor de democratie.

In een Rotterdamse tram in gesprek met Tweede Kamerlid Chantal Gill'ard

9 april 2009

Tijdens de 120ste Assemblee van de Inter Parliamentary Union (IPU) zal Gill'ard als speciale gastspreker 'reproductieve rechten en gezondheid van meisjes' addresseren. Hiermee geeft zij een belangrijk vervolg op de Roadmap voor Veilig Moederschap die vorig jaar in de Tweede Kamer tot stand kwam door parlementariers uit 36 landen.  Tijdens de IPU conferentie in Addis Abeba roept Gill'ard de aanwezige Parlementariers op zich in te zetten opdat tienerzwangerschap hoger op de politieke agenda komt. Kamerleden moeten vaker hun oor te luisteren leggen bij opgroeiende meisjes en hun behoeften en bedreigingen op het terrein van seksualiteit serieus nemen.  De wereld vergroent en jongeren nemen steeds vaker deel aan het politieke proces, ze laten steeds vaker hun stem horen. Dat gebeurt in ontwikkelingslanden, maar ook in Nederland en andere donorlanden. We moeten daarom nieuwe manieren vinden om informatie over seksualiteit en zwangerschap met hen te communiceren, waarbij rekening wordt gehouden met hun agency.

Naast grotere politieke participatie experimenteren jongeren steeds vaker met sex, met het risico op vroegtijdige zwangerschappen en SOA's. Tienerzwangerschap kan desastreuze gevolgen hebben voor studie of gezondheid. Met name in ontwikkelingslanden sterven tieners vaker aan de gevolgen van zwangerschap en bevalling dan volwassenen.
We moeten toe naar nieuwe manieren om te communiceren over gezond sexueel gedrag en toekomstperspectieven van meisjes.

Gill'ard heeft daartoe in Nederland een campagne gestart om tienermoeders te bereiken. Op 9 mei 2009 zullen zij gezamelijk het Landelijk Platform jonge ouders oprichten.

Gill'ard zal in Ethiopie, waar de IPU conferentie wordt gehouden, focussen op reproductieve rechten en gezondheid van meisjes als invuling van de Roadmap voor Veilig Moederschap. Deze Roadmap is gemaakt tijdens de conferentie die vorig jaar is georganiseerd door de IPU, WHO en de Tweede Kamer.
Gillard spreekt op woensdagochtend.

10 april 2009

In de lounge van het ROI met de toptalenten van de FNV, Fatma (die ken ik nog van het televisie programma Parla, waar ik samen met haar één van de vaste gasten was). De andere dame is Jennifer, de fotograaf die de foto genomen heeft die bij mijn inleiding staat. Leuke dames waar ik enorm mee bof als projectleider.    

11 april 2009

Terwijl het zonnetje schijnt ga ik vandaag heerlijk hardlopen/wandelen in de Bredase bossen en mijn studie weer oppakken. Over 1 1/2 week hebben we tentamen en ook het werk voor de FNV kan ik niet loslaten: ik vind mijn werk té leuk. Volgende week mag ik óók mijn column voor de Opzij van mei inleveren. Dat is altijd een heel feest. 

Verder heb ik ook hele mooie exentrieke schoenen gezien...Zal ik het eens proberen om op hakken te gaan hardlopen :-) Dan loop ik ze uit...

Anja (met toestemming van Anja deze foto geplaatst :-)

5 april 2009

Anja, zit vaak naast me. Anja is in het dagelijks leven een hoge ambtenaar...ergens in het land.

Wouter Bos & ik op het plaatje tijdens het bijzonder PvdA congres . Met dank aan John Prins voor het nemen van de foto: johnprinsfotografie.nl

1 april 2009

Op maandagavond vond het bijzonder congres van de PvdA plaats. De organisatie van het congres was zeer geslaagd. In minder dan 1 week tijd heeft de PvdA een congres kunnen opzetten voor ongeveer 1000 afgevaardigden.

De leden die ik in de wandelgangen sprak waren ook tevreden over de organisatie. De geslaagde reorganisatie van de PvdA (wat ook de opdracht van de cie. Vreeman was) heeft laten zien dat we ons als organisatie 'op kunnen blazen' als de politieke situatie erom vraagt. 

Over de inhoud van de crisismaatregelen die ter stemming voorlag was men kritisch, wat ook bij ons als pluriforme partij hoort met zo veel kritische denkers. Verhoging van de Aowgerechtigde leeftijd riep vragen op en er werden moties ingediend. Uiteindelijk was het zo dat bij de stemming iedereen akkoord kon gaan. Als PvdA bestuurder ben ik heel blij dat het congres (van A tot Z) goed is gelopen en dat ik met congresafgevaardigden bij heb kunnen praten.

Wat ik graag niet onvermeld wil laten, is de PvdA de enige is die het voorstel aan de leden heeft voorgelegd...je bent een democratische partij óf je bent het niet...

Tijdens de pauze...ik zit altijd vooraan...me met van alles en nog wat te bemoeien...

5 april 2009

Zoals eerder op deze blog gezegd studeer ik aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam, die universiteit past visie goed bij mij omdat de universiteit met beide benen in de samenleving staat.

Opvallend is wel dat aan de faculteit bestuurskunde weinig vrouwen les geven en al helemaal géén enkele hoogleraar vrouw is én er is geen enkele allochtoon (als UD, UHD óf prof.) op de afdeling te bekennen...op een paar schoonmakers of studenten na.

De universiteit (vooral de opleiding bestuurskunde) heeft een netwerk benadering erg centraal staan in haar beleid. De universiteit is erg naar buiten gericht en in haar Raden van Toezicht heeft ze allerlei mensen uit het veld die de universiteiten van advies dienen. De universiteit 'kijkt van buiten naar binnen en omgekeerd". Dat ligt me wel. Laatst was Wouter Bos op de universiteit en volgende week donderdag is Ahmed Abotaleb te gast bij de universiteit/bestuurskunde. En ook (de in opspraak geraakte) Tarik Ramadan en andere bekende mensen zijn aan de universiteit als bijzonder hoogleraar verbonden.

Zodadelijk nog wat foto's van EUR toppers...

Met dank aan Jennifer Ebecilio, één van de 25 toptalenten

5 april 2009

De afgelopen dagen heb ik het druk gehad met de FNV. De 25 topvrouwen worden opgeleid door een gerenomeerd extern instituut (ROI) en het is één van mijn taken om dat proces te managen. De club bestaat uit een zeer divers team...allemaal hoog gekwalificeerde vrouwen die de komende tijd op bestuurlijke posities binnen de FNV geplaatst zullen worden.

Diversiteit is voor de FNV een belangrijke speerpunt en vrouwen aan de top ook. Aan de FNV zijn 17 verschillende bonden verbonden en al die bonden zijn zeer betrokken bij de de klus waar ik mee bezig ben. Het is een mooie én belangrijk klus. Binnenkort heb ik weer overleg met alle P&O directeuren van de FNV bonden. Daar houd ik een presentatie over de stand van zaken en overleggen we over de aanpak.

Het thema dat afgelopen vrijdag op de agenda stond van de opleiding was good governance & maatschappelijk verantwoord besturen, dat was zeer leerzaam!

Bijgevoegd een foto genomen door een van de toptalenten Jennifer Ebecilio van G.E.T.connectednow.