Voor de emancipatie...

Beeldend voorbeeld van hoe het werkt.

De slager dreigt het gebruikelijke stukje worst voor de kinderen te vergeten. Een meisje van een jaar of 7 vraagt dus beleefd: 'mag ik een stukje worst?'. Roept er meteen iemand 'meisjes die vragen worden overgeslagen....' Zegt het meisje: nee hoor, meisjes die zwijgen zullen nooit iets krijgen!'. De slager vindt het prachtig en geeft haar een extra groot stuk worst.

Bron: Monic Bührs en Elisa de Groot.

Op z'n Marokkaans thee schenken

Ik heb het laatst gewoon genoemd en heb het daarbij gelaten. Totdat ik via anderen gewezen werd op onderstaande link en mij de vraag gesteld werd:

"Ben je trots op je nominatie Nora?"

Waarop ik direct antwoordde: "Ja zeker. Trots en blij! Ik ben al erg blij dat er genoeg mensen in Nederland zijn die vinden dat ik bij het geselecteerde overzicht hoor. Die steun in deze fase van mijn proces vind ik al erg fijn. En dat ik dan ook nog bij de top 5 kom..."ik val in zwijgen".

Maar ik hoop vooral dat de aandacht gaat naar de door mij geagendeerde vraagstukken (maagdelijkheidsvraagstuk, seksuele emancipatie moslima's, onderbetaling allochtone vrouwen, sommige allochtonen die in fracties gemarginaliseerd raken, bestuurlijke participatie allochtone vrouwen, feminist zijn én hoofddoek kunnen dragen etc. etc. etc)   

Fan's BEDANKT!

http://www.opzij.nl/opzij/show/id=54984

In Marokko heb ik van vrouwen heel goed begrepen dat ze me enorm steunen in mijn 'Opzij' en emancipatie-acties.

Hun steun is van ontroerende schoonheid.  Dank jullie wel.

Zojuist heb ik ingecheckt en ja hoor: ik heb weer moeten ondervinden dat ik in Marokko ben.

Toen we in de rij stonden om in te checken zagen we een vrouw met een paar paspoorten naar voren lopen. Die vrouw blokkeerde vervolgens de hele rij. Zij kroop voor omdat ze een paar ambtenaren -met geld- ging inchecken. Een man die achter me stond begon te protesteren dat dit toch niet kan. Want wij stonden er al een tijd en met haar ingreep had de rij dus geen functie. Ik mengde me in de discussie met het argument dat een ander niet zo maar voor anderen in kan checken. Hoe zit het met de juridische legitimiteit?

Anderen gingen zich ook mengen en zo ontstond een warboel van protest. Zij wees naar haar passen en meldde dat ze vip's begeleidde (Auw, wat een super slimme opmerking zeg!). Mevrouw: Nederlanders zijn niet gevoelig voor te koop lopen met 'status' argumenten. Haar opmerking werkte als olie op het vuur.

Toen het haar te heet werd wees ze naar onze Nederlandse paspoorten en riep ze in het Frans: "Ik praat niet met jullie want jullie hebben Nederlandse paspoorten". Waarop ik haar meldde dat het juist door deze aanpak kwam dat Marokko een negatief imago gekregen heeft.

Namens de FNV ben ik in Marokko. Ik heb gezien dat het vraagstuk "Achtergelaten Marokkaanse vrouwen en kinderen" een ingewikkelde is en heb ook gezien dat beide steunpunten (ondanks de complexiteit en complicaties die het vraagstuk met zich meebrengt) zeer goed werk doen. Complimenten gaan uit naar deze steunpunten. Ik voel me opgetogen dat er organisaties zijn die zich dit vraagstuk aantrekken. 

Tijdens de conferentie "de achtergelaten marokkaanse vrouwen en kinderen" heb ik ook kennis kunnen maken met de 'doelgroep' zelf.

Leuke en slimme jonge meiden die vloeiend Nederlands en Frans spreken zijn door hun vader in Marokko achtergelaten en daar nu maar zitten te wachten tot hun moment van terugkeer ooit in zicht is.

Eén van die meiden zat, net als ik op de tweede rij, en de minister zat net voor mij. Heel even dacht ik, het terug geven van haar paspoort zou toch zo geregeld moeten kunnen worden. Hij zit voor haar. Ja, natuurlijk weet ik dat het niet zo maar gaat en dat de juridische processen erg complex zijn. Maar toch...         

Wat ik in Marokko op heb gemerkt is dat er op adhoc niveau veel gedaan wordt voor "De achtergelaten Marokkaanse vrouwen en kinderen" alleen wordt die hulp adhoc georganiseerd en kent dus geen integraal samenwerkingsverband.  Het zou mooi zijn als dat er wel zou komen.

N.a.v. de opmerking van de Minister van Migranten en zijn ambtenaren dat Marokko al veel doet m.b.t. de "Achtergelaten Marokkaanse vrouwen en kinderen" heb ik met andere organisaties nog na gepraat.

Van andere functionarissen begreep ik dat de aanpak van de Ministerie van Migranten (zie blog 25-11-09) geformuleerd werd door de vrouwenorganisaties in Marokko, feministische bewegingen en andere formele organisaties niet bekend was. Zaak is dus om meer bekendheid aan de zaak te geven om zo effectieve verbindingen te maken opdat de "Achtergelaten Marokkaanse vrouwen en kinderen" beter opgevangen kunnen worden. Jee, wat valt er toch veel te doen zeg.

De ambtenaar van de ministerie van "Migranten" vertelde dat er in Marokko 'veel' gebeurt m.b.t de achtergelaten vrouwen.  Hij zegt 'veel' maar ik vind het zeker niet genoeg.

Afgelopen juni hebben honderden achtergelaten Marokkaanse vrouwen zich aangemeld bij de coördinatiesteunpunten in het noorden van Marokko. Die mannen hadden nét de paspoorten van hun vrouwen afgenomen en nu was er een 'regeling' waarbij die vrouwen zsm bij deze coordinatiepunten melding konden maken. De ministerie van Migranten zou dan de ministerie van Justitie opdracht hebben gegeven om desbetreffende man op te sporen en doormiddel van  justitiële druk zou de man dan de afgepakte paspoorten van de vrouwen terug moeten geven. Als hij dit dan niet deed dan moest hij in voorarrest en aangezien dat in Marokko een week duurt (en de Marokkaanse gevangenissen erg zijn) gaf de man in de meeste gevallen de paspoort gauw terug.  Mooie actie en prima regelingen zou je denken. Maar er zijn ook criticasters...   

De kritiek van de workshopgangers was dat men het een 'gelikt' verhaal vond. Ik vond het gelikt overtuigend klinken maar ik ben ook van mening dat het zeker niet zo mooi geregeld is in de praktijk, als het ons voorgeschoteld werd.

Verschillende experts zijn /komen vandaag aan het woord.

Zoals voorzitters van verschillende vrouwenorganisaties, juristen, feministen, advocaten en ambtenaren geven hún licht op de zaak. Allen strijden ze voor dezelfde zaak jammer dat sommigen vinden dat hún invalshoek de juiste is. Ik ben van mening dat alle invalshoeken goede invalshoeken zijn, want iedere invalshoek geeft weer een eigen unieke analyse weer met eigen creatieve oplossingen. Binnen de bestuurskunde zeggen we dat het vraagstuk van de achtergelaten vrouw, een wicked problem is. Het is een ongetemd probleem. Die dus niet te beheersen is maar je zou het kunnen 'beheersen' door het probleem te 'faciliteren'.  

Ook prof. F.J.A. van der Velden is aan het woord geweest. Hij gaf een presentatie over de conflicterende familiewetgeving tussen Nederland en Marokko.

Karima Ouchan, auteur van "Nooit geschreven brief aan mijn vader" was vandaag ook te gast. Zij heeft vandaag voor het éérst op internationaal niveau haar verhaal gehouden m.b.t. haar 'achterlating'.

Karima hield een persoonlijk verhaal over haar leven als jonge Marokkaanse vrouw die door haar vader gedwongen werd achtergelaten. Haar kracht werd hem te veel.

De effecten die de gedwongen achterlating kan hebben mag niet onderschat worden. Het ontroerde de hele zaal. Ik ben bijzonder trots op Karima, haar lef en moed inspireert mij bijzonder. Karima, bedankt!   

Op dit moment zit ik met laptop op schoot te luisteren naar de Minister van Migranten (migranten zijn dus zo belangrijk dat zij zelfs een Minister hebben). We zijn in congres bijeen m.b.t. "Achtergelaten Marokkaanse vrouwen én kind(eren)".

De Minister is door de organisatie gevraagd om een verhaal te houden over de achtergelaten vrouwen en kinderen in Marokko. De Minister (met een voor mij overigens verrassende vriendelijke en laagdrempelige uitstraling) hield een betoog waarbij hij aanstipte dat Marokko op het vraagstuk van "de achtergelaten vrouw" reeds het een en ander heeft opgezet (daar kom ik nog op terug). Verder stipte hij ook aan dat het hem is opgevallen dat de accenten m.b.t de integratiediscussie (in Nederland) vooral op het religieuze vraagstuk is komen te liggen en de accenten ook wel op andere vraagstukken gelegd mag worden.

Verder vond ik het verhaal nogal politiek van aard.

De Minister was gauw weg, want wat ik hem toch érg graag willen vragen waarom er naar mijn Marokkaanse identiteitskaart gevraagd werd!

Vandaag hebben we met de Nederlandse delegatie over het onderwerp "Achtergelaten Marokkaanse vrouwen" gesproken. Indrukwekkende materie, dat vraagstuk.

De Nederlandse overheid heeft er wel beleid op gemaakt maar dat staat nog maar net in de kinderschoenen (volgens de mensen die ik hier gesproken heb).

Morgen zal ik onderzoeken wat Marokko aan dit vraagstuk doet. Want volgens mij doet Marokko er niet veel aan. Wat er nog allemaal moet gebeuren op deze wereld m.b.t. vrouwenrechten. Het is echt veel.

Nog even een vraag die me ook bezig houdt, en ik weet dat het niet mij alléén bezig houdt.

Waarom moet ik bij de Marokkaanse douane nadat ik mijn Nederlandse paspoort heb laten zien ook mijn Marokkaanse identiteitskaart tonen?

Ik zei eerst dat ik em niet bij me had om te bekijken wat de reactie zou zijn. Maar men ging doorvragen én doorvragen en ik kreeg het idee dat het dan voor mij allemaal wat langer zou gaan duren (de vertragingstacktieken doen in die context, goed hun werk). Dus ik liet em gauw zien. Maar het blijft wel krom hoor. En ik vind het helemaal niet leuk dat ik op die manier onder druk gezet wordt.          

"Een pad ontstaat door er over te lopen". Bron: Zen wijsheid

Toen ik de taxi wilde nemen naar Rabat heb ik weer mee moeten maken hoe het in Marokko ook kan zijn.

Ik nam een taxi naar mijn locatie. Van tevoren was ik door de organisatie van het internationale congres netjes geïnformeerd over wat de te verwachte 'reguliere prijzen' zouden zijn. Dat kwam niet helemaal overeen met wat er gevraagd werd. Dus ik onderhandelde tot ik op die prijs kwam. Terwijl wij aan het onderhandelden waren kwamen er 4 mannen om hun mannelijke onderhandelaar heen staan. Ik stapte in de taxie, terwijl mijn intuitie scheeuwde dat er iets anders niet klopte...maar wat?

We waren nét de snelweg opgereden of de chauffeur stopte onderweg. In zijn binnenspiegel kreeg hij signalen dat hij moest stoppen. Hij liep naar de 2 lege taxi's. Er volgende een flinke discussie. Handen en armen gingen omhoog. Er werd erg hard gepraat. Nee, dit was niet het Marokkaanse temperament. Dit was ook geen passie...nee dit was van een andere orde. Ik dacht: "Ik moet worden verplaatst". En ja hoor. Terwijl de chauffeur mijn kant opkwam, reed er een flinke Mercedes voor. Volgens mij van het allernieuwste model. En ja hoor, de chauffeur verzocht me over te stappen.

Ik vertikte het. "Nee, dat doe ik niet. Ik heb met jou een deal, en die ga je nakomen. Anders...". Ik had mijn zin nog niet eens uitgesproken óf:"Sorry, sorry, sorry, Lala. Ik zal het melden." (Lala, is een verheven -charmante- Arabisch woord voor dame).

Hij loopt naar de taxi die ons bijna 'klem' had gereden, en ik hoorde hem roepen dat het niet doorgaat want lala 'persisteert'.  En zo is het maar net!  

Ik heb de chauffeur uitgehoord...maar die brabbelde erom heen. Ja, ja. Of ik weet wat er was? Ja, natuurlijk. Iedere kosmopoliet weet dat.

Ik ben in Rabat aangekomen. Na een kennismaking met de mensen ben ik even lekker gaan bloggen. Ik zit effe in de lounge te bloggen. Fijn hotel. De hele wereld loopt er rond lijkt het zo. De Engelse banken zitten heerlijk. In dit Marokkaanse hotel hebben ze zelfs draadloosinternet.  

Mensen benaderen mij in de Franse taal. Maar niet in het Arabisch...spelenderwijs antwoord ik lekker in Arabisch.

Ik ben nu in Casablanca...mooie stad. Het is er "opgeruimd". De mensen zijn hier wat meer ingetogen dan in andere delen van Marokko, valt me nu op.

Maar ze zijn, als je met ze spreekt, wel nieuwsgierig naar waar ik vandaan kom...spreek ik Arabisch zeggen ze: "Kom je uit Tunesië, Allerije, of Egypte...of?"

Je hebt een oorspronkelijk accent...". Nee hoor, ik ben geboren in het noorden van Marokko.

Terwijl ik dit bloggie schrijf zit ik lekker op het vliegveld mijn mailtjes te checken. Je kunt tegenwoordig overal je mails checken...

Gisteren erg laat (vanweg het Opzijfeestje) gemaakt. En toen ik thuis was kon ik gelijk doorpakken. Met koffer en al naar het vliegveld. Het is er bestwel rustig zeg.

Ik ben onderweg (eerst) naar Rabat en daarna naar Casablanca, namens de FNV.

Ik ga naar een internationaal congres (waar vrouwenrechten centraal zullen staan).

En ja, ik heb weer lappen werk mee. Wat is werken toch heerlijk he? Allemaal voor het goede doel. Voor de vrouwenzaak.

Ik zal dagelijks verslag doen van mijn werkzaamheden.

Niemand minder dag Agnes Jongerius is vandaag uitgeroepen tot de machtigste vrouw van Nederland. Agnes werd feestelijk onthaald, en wij (= ik was er met de topvrouwen / www.topvrouwenindefnv.nl ) waren er uiteraard als de kippen bij om Agnes hartelijk te onthalen.

De topvrouwen van de FNV kunnen gezellig met elkaar dollen, he meiden!

Verder heb ik ook heerlijk genoten van de 'uitgesproken' column van Razah (nieuwslezer "Goedemorgen Nederland"). Lekker scherp en prikkelend!

Ook heel leuk om onze Hedy weer gezien te hebben. De fotograaf nam ons (automatisch) weer gauw op de foto.

Wat een leuk feestje hoor. 

As dinsdag wordt de nieuwe Opzij nr. 11, op een feestelijke manier onthult. Er wordt een lijst met de top 100 invloedrijkste vrouwen gepubliceerd. Dat zal heel gezellig worden, vermoed ik zo.

Zo net op de valreep -voordat het nieuwe blad in de winkel ligt- wil ik iedereen hartelijk danken voor de hartstochtelijke complimenten / uitnodigingen etc. m.b.t. / nav de cover van Opzij.

Ja zeker, ik ben er nog steeds erg trots op.

De Viva 400 komt op 22-10-09 uit. Natuurlijk vind ik het leuk dat ik er met mijn idealen en resultaten in voor kom.

Het is een lijst met succesvolle, ambitieuze vrouwen. 400 vrouwen die goed bezig zijn. Van directeur tot fotograaf. Van pornoster tot advocaat. Van fractievoorzitter tot vormgever. Deze vrouwen gáán ervoor. De lijst is door Viva opgesteld.

De vrouwen staan op een gedeelde eerste plaats: er is geen sprake van ranking. Want ze hebben alle 400 een onvergelijkbare prestatie geleverd.

Wel zijn de succesvolle vrouwen opgedeeld in zeven categoriën.

Wie de discussie (emancipatie moslima) van het Trefpunt wil lezen, waar ik initiatiefnemer van was verwijs ik gaarne naar deze link:

http://www.zingeving.net/Archief/Gedeelde%20toekomst...%20en%20nu%20de%20praktijk,%202009%2009%2014.pdf

"Soms is iets zo absurd dat het bijna gênant wordt er een mening over te formuleren. Van die orde was gisteren het verhaal over een Haags meisje van Midden-Oosterse komaf, in de Verdieping. Waarschijnlijk is ze vijf jaar geleden, op haar dertiende, tegen haar wil 'getrouwd'. Vader bemiddelde over de dagen dat er wel of geen seks zou plaatsvinden.

Volgens een mildere versie van het verhaal was ze 'al' vijftien. Verbijsterend is dat al die tijd, of het nou vijf jaar of drie jaar was, hulpverleners van deze zaak hebben afgeweten.

We weten niet of het meisje nog leeft. Door hulp te zoeken heeft ze de familie-eer geschonden en daarop kan in een tribale cultuur de doodstraf staan. Eind vorig jaar is ze 'uit vrije wil' naar haar ouders teruggegaan. Maar wat is de vrije wil van een meisje dat nog maar kort daarvoor naar de opvang was gevlucht, en dat vanaf haar dertiende systematisch is verkracht en in diepe eenzaamheid beslissingen moest nemen over leven en dood? In maart remigreerde ze met de rest van het gezin, behalve naar het schijnt haar vader, naar het herkomstland. Sindsdien is niets meer van haar vernomen.

Er zijn de afgelopen jaren honderden artikelen geschreven over eerwraak, tribale cultuur en gedwongen huwelijken. En dan gebeurt zoiets, uitgerekend in Den Haag waar de politie een pilotproject over eerwraak heeft ontwikkeld. Een politie die, toen het verhaal van dit meisje de krant had bereikt, weinig beters wist te doen dan de informant te intimideren.

We moeten verder roeien met de matige riemen die we hebben. CDA-Kamerlid Mirjam Sterk had gelijk toen ze in een reactie zei dat we in Nederland alleen het topje van de ijsberg krijgen te zien bij dit soort eerwraakellende. Het wordt tijd dat we de hele ijsberg in beeld krijgen. Daarbij moet, zoals PvdA-Kamerlid Arib opmerkte, iedereen in hulpverlenersland zijn mond opendoen, als dat nodig is. Als je eerwraak wilt bestrijden, mag nooit de 'eer' van een korps of een organisatie, die geen fout wil bekennen, die strijd in de weg staan. Moed is nog belangrijker dan expertise.

Britse schattingen hebben het over minimaal drieduizend gedwongen huwelijken per jaar. Toegepast op Nederland kom je dan uit op ongeveer achthonderd. Elke dag twee vrouwen en vaak ook mannen voor hun leven geestelijk verminkt. De gedwongen huwelijken zijn, of ze nou religieus of tribaal zijn, geen marginaal probleem."

Bron: Trouw. Intergraal overgenomen

De Politieke Ledenraad van vrijdag 16 oktober over de AOW-plannen van het kabinet wordt uitgesteld. De besprekingen over aanpassing van de AOW-leeftijd zijn op dit moment nog gaande. Het bestuur van de PvdA heeft tot uitstel besloten om ervoor te zorgen dat leden voldoende tijd hebben om zich gedegen op de bijeenkomst voor te bereiden.

 
Uitstel betekent zeker geen afstel. Zodra het kabinet een besluit heeft genomen, wordt er opnieuw een politieke ledenraad bijeengeroepen.

Bron: www.pvda.nl

Sinds sept. jl. zit ik in de Master van de EUR, studie bestuurskunde. Het afgelopen schooljaar was wel aanpoten en hard werken. Ik ben blij dat ik naar de Master kan. De Master is ook weer aanpoten, maar ach waar is dat nou niet? Studeren houdt je geest behoorlijk scherp. Daar houd ik wel van. En in deze periode vinden de tentamens plaats.

Gisteren hadden we weer een inleiding van een geweldige prof. Wie dat is?
Prof. dr. Kickert, die kan prikkelen zeg. Ik zal zijn 'prikkelingen' maar niet op dit podium expliciet maken :-) want dat zou nog eens een flinke discussie op kunnen leveren over het openbaar bestuur en de rol van politici daarin. Maar zijn werk over oa "De andere overheid" (hervormingen binnen de overheid, reflectie) is zeker aanbevelingswaardig.

Mijn vroegere beeld van hoogleraren was dat het erg ingewikkelde mensen zijn die erg ingewikkeld kunnen spreken. Maar nee hoor. Ik heb er binnen de bestuurskunde een paar meegemaakt. Het zijn eigenzinnige mensen (daar houd ik wel van) die in hele gewone mensentaal en met metaforen ingewikkelde begrippen en analyses kunnen maken. Maar gelukkig kunnen ze ook zo doorschakelen naar andere niveau's van ingewikkeldheid. Ik geniet er behoorlijk van. Wat kan studeren leuk zijn he :-)

WOMEN Inc. plaatst in Pakhuis De Zwijger de succesvolle
Nederlands-Marokkaanse vrouw in beeld. Ik ben ook uitgenodigd.

Het welslagen van de tweede en derde generatie Marokkaanse vrouwen in Nederland, zoals diverse onderzoeken aantonen, wordt alom bejubeld. Maar hoe gaan zij eigenlijk om met hun successen en tegenslagen? En hoe is het om te moeten laveren tussen de Marokkaanse gemeenschap enerzijds en de Nederlandse cultuur anderzijds?

 

Een schitterend programma met interessante gasten. Goed dat Women Inc. dit organiseert. Go Women Inc.

Prachtig Arabisch dansfeest

Afgelopen weekend heb ik (op mijn initiatief) met onder andere gedeputeerden en statenleden een Arabisch dansfeest bezocht. We hebben al dansend aan integratie gedaan. Het is iedereen aan te bevelen: integratie begint met een Arabisch dansfeest!  

Van de week zijn we met het bestuurdersklasje van de FNV (waar ik dus projectleider en bedenker van ben) naar de SER geweest.

Bezoek aan de SER was al maanden geleden door het ROI ingepland omdat het een onderdeel was van het bestuurlijke opleidingsprogram. Aldaar hebben de allochtone topvrouwen met SER voorzitter Alexander R. Kan gesproken. Het was een geslaagde dag.

 

Vrouwen uit het klasje aan het woord in de Tweedekamerfractie van de PvdA

AFSLUITING BESTUURDERSKLASJE OP
7-11-09

Als projectleider én bedenker van dit zeer geslaagde klasje (waar kei goede topvrouwen in zitten) ben ik erg bij met het volgende resultaat...

Noteer alvast nu in je agenda 7-11-09. Het bestuurdersklasje van de FNV Vrouwenbond zal dan haar afsluiting realiseren.

Onderstaand treft u de formele uitnodiging aan. Iedereen kan zich vanaf nu via: post@fnvvrouwenbond.nl o.v.v. naam, functie, mailadres opgeven.

Wees er bij want we hebben maar 100 plaatsen. Minister Plasterk, federatiebestuurder Wilna Wind, Vrouwenbondvoorzitter Anya Wiersma zullen de topvrouwen feliciteren en Fatima Elatik zal de dag energiek leiden!

In week 44 volgt de ontvangstbevestiging.

Zie www.topvrouwenindefnv.nl voor het programma.

Allochtone werkende moeders hebben vaker een fulltime baan dan Nederlandse vrouwen. 'Na een studie ga je niet thuis zitten.'

Toen Martha Jesfurun in Nederland kwam werken en haar zoon de hele week op school wilde laten overblijven, kreeg ze meteen een lesje cultuur. 'Ze vonden het maar raar dat ik een fulltime baan had', zegt de operational auditor bij detacheringorganisatie Jefferson Wells. 'Ik vond hun reactie juist vreemd, want in Suriname werken vrijwel alle vrouwen voltijds.'

Allochtone moeders die werken, doen dat veel vaker fulltime dan vrouwen van Nederlandse komaf, ontdekte het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Van de Nederlandse moeders met een baan doet slechts één op de tien die fulltime. Marokkaanse vrouwen doen dat twee keer zo vaak. En bij Surinaamse, Turkse en Antilliaanse moeders is dat zelfs rond de 30 procent.

Bron: de Pers.

Mijn naam staat in het nominatieoverzicht van de mensen die je voor de Opzij Emancipatieprijs kunt voordragen.

Via deze link kun je op mij stemmen http://www.opzij.nl/opzij/show/id=53090

Inschrijving is inmiddels gesloten.

HP/De Tijd publiceerde vorige week een prachtig blad met als titel
"Succes Marokkanen". In dat blad werd ik ook genoemd. Leuk om al die andere energieke 'medeMarokkanen" zo op een rij te zien. Heel inspirerend allemaal.      

Voor de schoolkeuzebijlage van Brabants Dagblad, Eindhovens Dagblad en
BN/De Stem ben ik geïnterviewd. Men heeft met een paar
"Bekende Brabanders" over hun opleidingen gesproken en gevraagd welke tips zij voor de jongeren hebben. Tips geven aan jongeren vind ik erg prettig (mijn docentenrol kan ik er heerlijk in kwijt :-)

Meer dan 200 topvrouwen pleiten voor een quotum voor vrouwen in topfuncties. De wettelijke regeling moet in 2014 ingaan en ervoor zorgen dat vrouwen in de toekomst minimaal 40 procent van de commissariaten en toezichthoudende functies bezetten. De ondertekenaars van het manifest zien eigenlijk niets in een quotum, maar er is volgens hen geen andere oplossing. Het aantal vrouwen in topfuncties is ondanks alle goede voornemens nog altijd veel te laag, stellen ze.

De regeling moet gaan gelden voor publieke en semi-publieke organisaties en beursgenoteerde bedrijven.

Bron: Integraal overgenomen http://www.nos.nl/

Marja Heerkens staat symbool voor de kern van onze strategie voor de verkiezingscampagne 2010. Het draagvlak voor Marja is binnen de afdeling en bij de Bredanaars zo groot dat die keuze vanzelfsprekend is.

Marja straal energie, enthousiasme en betrokkenheid uit als ze aan het werk is met en voor Bredanaars en Breda. Met het grootste gemak weet ze mensen aan zich te binden. Als onbetwiste leider van de huidige coalitie weet ze als geen ander ogenschijnlijk tegengestelde belangen met elkaar te verenigen. Dan heb je niet alleen oog voor de (politieke) medemens, maar ben je ook eens een bekwaam bestuurder. Het loco-burgemeesterschap bekleedt ze met de gepaste waardigheid. In deze onzeker tijden is het bovendien van groot belang dat we in Marja Heerkens een lijsttrekker hebben die met haar ervaring van tien jaar wethouder zorgt voor continuïteit in het bestuur van stad.

Dus stem juist NU PvdA...stem www.marjaheerkens.nl